Rechtbank Rotterdam 25 februari 2021, ECLI:NL:RBROT:2021:2040

Onder beide ten laste gelegde feiten wordt de verdachte verweten dat hij op een of meer tijdstippen in of omstreeks in de periode 5 juni 2018 tot en met 1 oktober 2019 opzettelijk behulpzaam is geweest bij kort gezegd hacken (feit 1) en het voorhanden hebben van een botnet (feit 2). De geboden hulp zou hebben bestaan uit het ter beschikking stellen van IPadressen en/of servers. In de tenlastelegging is echter niet op enigerlei wijze tot uitdrukking gebracht dat de verdachte niet slechts als telecommunicatiedienstverlener als zodanig heeft gehandeld, maar (ook) anderszins betrokken is geweest bij het onderliggende strafbare feit. Dat ligt ook niet impliciet besloten in de ten laste gelegde medeplichtigheid, nu ook een service provider die als zodanig handelt en een normaal niveau van oplettendheid heeft, medeplichtig kan zijn.

De rechtbank Noord-Holland heeft twee mannen van 27 een 24 jaar veroordeeld tot een celstraf nadat ze slachtoffers hadden opgelicht door phishing. Klanten dachten ten onrechte contact te hebben met hun bank en gaven hun gegevens op. De verdachten probeerden zo geld te stelen. De 27-jarige man heeft 20 maanden cel gekregen, de 24-jarige 15 maanden waarvan 5 voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar.

Rechtbank Midden-Nederland 1 februari 2021, ECLI:NL:RBMNE:2021:303

Het Openbaar Ministerie heeft ervoor gekozen verdachte onder feit 2 te vervolgen op grond van het op 1 juli 2016 in werking getreden artikel 326d van het Wetboek van Strafrecht. Bij de uitleg van de ter zake in de tenlastelegging opgenomen delictsomschrijving betrekt de rechtbank de bedoeling die de wetgever met de invoering van dit artikel heeft gehad. Uit de wetsgeschiedenis blijkt dat de achtergrond van de in artikel 326d van het Wetboek van Strafrecht opgenomen strafbaarstelling is gelegen in de wens de geconstateerde toename van acquisitiefraude te verminderen.