Afwijzing van beklag tegen niet-vervolging van Maastricht Aachen Airport voor het ontbreken van een natuurvergunning voor onderhoud en reparatie van vliegtuigen

Gerechtshof Den Haag 29 oktober 2026, ECLI:NL:GHDHA:2026:3273

Het gerechtshof Den Haag wijst het beklag op grond van artikel 12 Sv af dat is gericht tegen de beslissing van de officier van justitie bij het Functioneel Parket om Maastricht Aachen Airport niet te vervolgen voor overtreding van artikel 2.7, tweede lid, (oud) van de Wet natuurbescherming. Klaagster doet op 22 november 2022 aangifte en stelt dat de luchthaven sinds 2017 zonder natuurvergunning stikstof uitstoot in de buurt van Natura 2000-gebieden. De officier van justitie seponeert de zaak omdat vervolging niet opportuun wordt geacht: alleen onderhoud en reparatie van vliegtuigen is niet vergund, de minister treedt daartegen niet handhavend op en de luchthaven heeft een aanvraag voor een Luchthavenbesluit ingediend. Het hof overweegt dat de activiteiten die samenhangen met het landen en opstijgen van vliegtuigen op grond van eerdere toestemmingen zijn uitgezonderd van de vergunningplicht. Voor de onderhouds- en reparatiewerkzaamheden ontbreekt een vergunning, maar volgens het hof staat geenszins vast dat de totale exploitatie van de luchthaven de rechten uit de referentiesituatie heeft overschreden. Los van de vraag of sprake is van een overtreding acht het hof handhaving niet opportuun.

Inleiding en context

Het gaat om een beklagprocedure op grond van artikel 12 Sv bij de raadkamer beklagzaken van het hof. Beklaagde is de luchthaven Maastricht Aachen Airport, in raadkamer vertegenwoordigd door de voorzitter van haar bestuur. Klaagster doet op 22 november 2022 aangifte bij het Functioneel Parket Amsterdam. Omdat een reactie uitblijft, dient zij een klaagschrift in, dat het hof op 17 oktober 2023 ontvangt. Daarin verzoekt zij om vervolging van de luchthaven en van een op het luchthaventerrein gevestigd bedrijf. Het hof hoort klaagster op 25 maart 2026, wijst op 20 april 2026 een tussenbeschikking en behandelt het klaagschrift verder op 7 oktober 2026.

Tenlastelegging en wettelijk kader

Een tenlastelegging ontbreekt. De aangifte betreft economische misdrijven door het dagelijks overtreden van artikel 2.7, tweede lid, (oud) Wnb, gepleegd sinds september 2020. Die bepaling verbiedt het zonder vergunning van gedeputeerde staten realiseren van een project dat significante gevolgen kan hebben voor een Natura 2000-gebied. Volgens klaagster heeft de luchthaven sinds de inwerkingtreding van de Wnb in 2017 geen vergunning, terwijl de grondgebonden en luchtgebonden activiteiten grote hoeveelheden stikstof uitstoten. Per 1 januari 2024 is de Wnb ingetrokken en is de vergunningplicht ondergebracht in de Omgevingswet. Het hof noemt het nieuwe artikel niet.

Standpunt van het Openbaar Ministerie

De officier van justitie seponeert de zaak omdat vervolging op dat moment niet opportuun wordt geacht. Slechts een klein deel van de werkzaamheden, het onderhoud en de reparatie van vliegtuigen, is niet vergund en de minister heeft besloten daartegen niet handhavend op te treden. De stikstofdepositie van dit deel is een fractie van de vergunde rechten, waar de luchthaven ruim onder blijft. Verder heeft de luchthaven op 7 januari 2026 een aanvraag voor een Luchthavenbesluit ingediend, dat naar verwachting in de tweede helft van 2027 wordt vastgesteld en de huidige gebruiksvergunning vervangt. De advocaat-generaal adviseert in twee schriftelijke verslagen en in raadkamer tot afwijzing van het beklag.

Standpunt van de verdediging

De voorzitter van het bestuur van beklaagde en de raadsman zijn in raadkamer gehoord. De raadsman pleit overeenkomstig zijn pleitaantekeningen. De inhoud daarvan geeft de beschikking niet weer.

Oordeel gerecht

Het hof beoordeelt of de beslissing om niet te vervolgen op goede gronden is genomen en oordeelt dat zij in stand kan blijven. Het gebruik van de luchthaven is een project in de zin van artikel 6, derde lid, van de Habitatrichtlijn. Vóór de Europese referentiedatum van 10 juni 1994 is daarvoor toestemming verleend bij Aanwijzingsbesluit van 26 oktober 1971. Onder die toestemming, de opeenvolgende aanwijzingsbesluiten en de Omzettingsregeling uit 2013 vallen alle activiteiten die samenhangen met het landen en opstijgen van vliegtuigen. Die activiteiten zijn op grond van artikel 9.4, achtste lid, (oud) Wnb uitgezonderd van de vergunningplicht.

Voor de onderhouds- en reparatiewerkzaamheden in de onderhoudsloodsen is wel een vergunning nodig. Het hof stelt vast dat de luchthaven die niet heeft. Niet uitgesloten is dat deze activiteiten significante gevolgen kunnen hebben voor een Natura 2000-gebied. Het staat echter geenszins vast dat de totale exploitatie, grondgebonden en luchtgebonden, in de periode waarop het beklag ziet de rechten uit de referentiesituatie heeft overschreden. De werkzaamheden leveren een kleine bijdrage aan de totale stikstofdepositie, de luchthaven beschikte over veel rechten en benutte die niet volledig. Gegeven deze feitelijke situatie acht het hof handhaving niet opportuun, los van de vraag of sprake is van een overtreding van de Wnb.

Lees hier de volledige uitspraak.

Print Friendly and PDF ^