Aan de hand van wetgeving, literatuur en jurisprudentie wordt in dit boek onderzocht tot welke beperkingen het fenomeen van de sfeerovergang leidt in het bestuurs- en strafrecht, voor de rechtsbescherming die aan het nemo tenetur-beginsel kan worden toegekend. Controversieel is de verdachte die met een vordering tot uitlevering van documenten wordt geconfronteerd. De auteur concludeert dat de rechtspraak van het Europees Hof voor de Rechten van de Mens (EHRM) meer ruimte biedt voor de toepassing van het nemo tenetur-beginsel dan tot op heden is aangenomen in de Nederlandse rechtspraak.