Waarheidsvinding als centrale doelstelling van het strafprocesrecht houdt in dat ernaar wordt gestreefd de strafwet toe te passen op de werkelijk schuldige, en te voorkomen dat de onschuldige veroordeeld of zelfs vervolgd wordt. Die doelstelling brengt mee dat het in het strafproces draait om de ‘materiële waarheid’, wat betekent dat moet worden vastgesteld wat er daadwerkelijk is voorgevallen. Hoewel als doelstelling onomstreden, zijn er in de strafrechtspraktijk vele, uiteenlopende, factoren die de waarheidsvinding kunnen bemoeilijken. In het navolgende concentreren wij ons op het belang van scenariodenken voor een evenwichtige waarheidsvinding en de moeilijkheden die zich daarbij kunnen voordoen.