De afgelopen jaren wordt de dienstverlening van trustkantoren, vanwege de daaraan inherente risico’s, met steeds meer behoedzaamheid tegemoet getreden. De auteurs bespreken wat de gevolgen zijn van deze tendens van de-risking en hoe de verplichtingen van banken en trustkantoren zich hierbij ten opzichte van elkaar verhouden. Ingegaan wordt op zowel de poortwachtersfunctie van banken als trustkantoren. Ook wordt de praktijk van de-risking behandeld, waarbij onder andere wordt ingegaan op de risico’s van dit fenomeen.