Een pleidooi voor lotsbeslissingen in het recht. Het geloof in de onfeilbaarheid van het recht en het idee dat conflictbeslechting geen enkele rol zou moeten spelen in rechterlijke uitspraken is achterhaald. We moeten accepteren en institutionaliseren dat in zeldzame gevallen er niemand ‘meer’ gelijk heeft dan de ander. Om dan toch het geschil te kunnen beslechten, zonder het conflict te verdiepen, is het lot de beste oplossing.

De antikraakwetgeving in Nederland laat een weerbarstige ontwikkeling zien, waarbij de belangen van pand­eigenaren en die van krakers lijnrecht tegenover elkaar staan. Pandeigenaren verwachten dat de Staat handhavend optreedt en hun gekraakte pand strafrechtelijk ontruimt. Krakers hebben er belang bij om van het pand gebruik te kunnen blijven maken. In de strijd tegen krakers komt aan pandeigenaren het eigendomsrecht toe. Dit recht is het meest omvattende recht dat een persoon op een zaak kan hebben, zo begint Boek 5 van het Burgerlijk Wetboek (BW). Krakers staan in deze strijd niet machteloos. Onder omstandigheden komt aan hen een beroep toe op het huisrecht. In de rechtspraak is bevestigd dat het huisrecht zich uitstrekt tot bescherming tegen een gedwongen strafrechtelijke ontruiming. Evenals het eigendomsrecht is het huisrecht in de wetgeving verankerd. Zo wordt dit recht niet alleen als grondrecht beschermd door artikel 12 van de Nederlandse Grondwet, maar ook door artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens (EVRM), dat vermeldt dat eenieder het recht heeft op eerbiediging van zijn of haar woning. Het huisrecht ontstaat door het ‘feitelijk bewonen’ van een pand, waarbij het niet van belang is of de bewoning rechtmatig is.