Families en criminaliteit: een criminologische beschouwing

De aandacht voor criminele families die betrokken zijn bij vormen van zware (georganiseerde) misdaad is in Nederland in de afgelopen tien jaar sterk gegroeid. Ook internationaal is er binnen de criminologie de laatste jaren meer aandacht gekomen voor het perspectief van families. Een criminele familie wordt in de regel gedefinieerd als een kerngezin waarin meerdere generaties betrokken zijn (geweest) bij het plegen van strafbare feiten. Er kan ook breder worden gekeken naar zogenoemde criminele familienetwerken, die bestaan uit leden van meerdere kerngezinnen met onderlinge familiebanden, die ofwel direct samenwerken bij het feitelijk plegen van strafbare feiten, ofwel elkaar daarbij indirect faciliteren. Binnen criminele gezinnen en familienetwerken kan voorts sprake zijn van cultuurspecifieke of clan-achtige kenmerken, zoals patriarchale structuren, sterke geslotenheid ten opzichte van de buitenwereld, loyaliteitsverplichtingen en groepsdruk, en in uitzonderlijke gevallen, zelfs eigen vormen van ‘rechtspraak’

Read More
Print Friendly and PDF ^

De verwevenheid tussen cybercrime en corruptie

Het nieuwe UNODC-rapport The Nexus Between Cybercrime and Corruption laat zien dat corruptie en cybercrime elkaar versterken in een vicieuze cirkel die instellingen ondermijnt en georganiseerde misdaad voedt. Corruptie creëert een klimaat waarin cybercriminelen vrijwel ongestoord kunnen opereren, onder meer via grootschalige scamcentra, mensenhandel en illegale online gokplatforms. Nieuwe technologieën zoals AI, blockchain en cryptovaluta versnellen zowel de risico’s als de opsporingsmogelijkheden. Technologiebedrijven krijgen volgens de VN een groeiende verantwoordelijkheid om misbruik te voorkomen. De casus van de Nigeriaanse organisatie Black Axe illustreert hoe structurele corruptie cybercriminaliteit voedt. De VN pleit voor een geïntegreerde, internationale aanpak via UNCAC, UNTOC en het nieuwe UNCC-verdrag.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Slachtoffers van milieuschade (of een andere onrechtmatige daad) moeten betere rechtsbescherming krijgen bij een faillissement

Slachtoffers van milieuschade en andere onvrijwillige schuldeisers worden in faillissementen structureel benadeeld. Waar zekerheidsgerechtigden gemiddeld meer dan 60% van hun vordering terugzien, ontvangen slachtoffers van onrechtmatige daden vaak niets. Dat verschil is volgens Stijn Jonasse en Robert van Moorsel onrechtvaardig, omdat deze schuldeisers niet vrijwillig in die positie zijn geraakt. Zij pleiten daarom voor een superpreferentie, waarbij onvrijwillige schuldeisers zich als eersten mogen verhalen op alle activa, ook die met zekerheidsrechten.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Een nieuw Europees wetboek van strafvordering

De EU kent een veelomvattend instrumentarium voor justitiële samenwerking tegen grensoverschrijdende misdaad. Het artikel beschrijft een drietal tendensen die de justitiële rechtshulp traag en ingewikkeld maken: een frisse blik is nodig op de rol van de EU; wet en rechtspraktijk van de lidstaten zijn de afgelopen decennia sterk naar elkaar toegegroeid, en nationale soevereiniteit lijkt als argument aan kracht te hebben ingeboet. Daaruit volgt een oproep te bezien of één Europees wetboek van strafvordering haalbaar en wenselijk is.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Een kijkje in de keuken of waardevol inzicht in het lopende onderzoek in zware strafzaken?

De transparantie van en informatievoorziening over het opsporingsonderzoek in zware strafzaken zijn van belang voor zowel de verdediging als de zittingsrechter. Art. 3 Besluit processtukken verplicht het OM een overzichtsverslag te verstrekken van alle opsporingshandelingen die vallen onder de verbaliseringsplicht van art. 152 Sv. In de praktijk komt dit nauwelijks voor en indien om dat verslag wordt verzocht door de verdediging, beslist de rechter doorgaans dat de informatie niet relevant is voor de zaak en dat het dossier al voldoende informatie bevat

Read More
Print Friendly and PDF ^