Aan de hand van recente jurisprudentie beschrijft de auteur enkele varianten van procesafspraken en stelt hij de vraag of er geen behoefte is aan een nieuwe strafrechtelijke procesmodaliteit. Doelmatig procederen in strafrechtelijke procedures heeft de aandacht. In de strafrechtspleging bestaan hiertoe verschillende praktijken en initiatieven. Kern daarvan zijn procesafspraken. In de strafrechtelijke procedure is het beslissingsmodel van de artikelen 348 en 350 van het Wetboek van Strafvordering het uitgangspunt. Maar soms is er de behoefte aan een ander einde van een strafzaak.

In de beleidsbrief Aanpak georganiseerde criminaliteit tijdens berechting en detentie van de vorige Minister van Rechtsbescherming wordt een veelheid aan maatregelen, voornemens en gespreksonderwerpen benoemd. Aan de zijde van de advocatuur is er best ruimte om iets ‘op te schuiven’ om, als onderdeel van de rechtsstaat, elementaire belangen van diezelfde rechtsstaat te helpen beschermen. Mits strikt omschreven en zorgvuldig vormgegeven, zou het aanbrengen van een beperking in de advocaten die bevoegd zijn om verdachten van de zwaarste vormen van georganiseerde criminaliteit rechtsbijstand te verlenen binnen de kaders van Straatsburg en Luxemburg kunnen blijven en (zelfs) de steun van de beroepsgroep kunnen verwerven.