Deze bijdrage werpt licht op het volstrekt zinloos detineren van mensen die een door de strafrechter opgelegde schadevergoedingsmaatregel niet kunnen betalen. Op de fantasieloze en mechanische houding van de betrokken overheidsfunctionarissen. Op het gebrek aan creativiteit van de (civiele) rechter en daarmee gepaard gaand de miskenning van het fundamentele recht op vrijheid. Maar ook wordt een oplossing aangereikt: de uitleg van artikel 5 EVRM door het EHRM biedt meer dan voldoende argumenten om deze nutteloze detentie onrechtmatig te oordelen.

Een afgerond integriteitsonderzoek, verricht door een door de gemeenteraad gecontracteerde partij, levert voor de bij het integriteitsonderzoek betrokken (rechts)personen diverse rechtsingangen op. Het gaat dan in de eerste plaats om de aan het integriteitsonderzoek onderworpen personen, doorgaans bestuurders en ambtenaren. Wanneer zij in actie komen is aannemelijk dat ook de andere betrokkenen, het onderzoeksbureau en de gemeente, procedurele stappen zullen nemen.

In deze bijdrage wordt een wetsvoorstel onder de loep genomen: de Wet bestuurlijk verbod ondermijnende organisaties. De initiatiefnemers stellen dat, mede gelet op de strenge criteria van de Hoge Raad voor het toerekenen van bepaalde gedragingen van leden aan de betreffende motorclub, het bewerkstelligen van een civiel verbod in de praktijk lastig en tijdrovend is.