In dit artikel wordt nagegaan of de ambient population, oftewel het aantal mensen dat op een bepaald tijdstip in een bepaald gebied aanwezig is, een geschiktere maatstaf biedt om het criminaliteitsrisico in tijd en ruimte in te schatten voor delicten met mobiele doelwitten dan de residentiële populatie. Meer specifiek wordt de potentie van het gebruik van deze ambient population als noemer in de berekening van criminaliteitsratio’s en voorspeller van criminaliteitsrisico’s voor predictieve modellen geëvalueerd. Hierbij wordt gebruikgemaakt van mobiele-telefoondata voor een periode van drie maanden in Gent (n = 595.858.852 ruwe datapunten). Uit de resultaten blijkt dat de ambient population sterker samenhangt met geregistreerde criminaliteit dan de residentiële populatie. Bovendien wijzen criminaliteitsratio’s op basis van de ambient population ook andere probleemgebieden aan dan die op basis van de residentiële populatie. De voorspellingskracht van predictieve modellen voor tijdruimtelijke spreiding van criminaliteit kan worden verbeterd door gebruik te maken van de ambient population. Deze resultaten bevestigen dat de ambient population een geschiktere maatstaf biedt voor delicten met een mobiel doelwit, omdat deze de onderliggende tijdruimtelijke dynamiek beter reflecteert.