Deze bijdrage gaat nader in op een relatieve nieuwkomer in verzekeringsland: de cyberverzekering. De cyberverzekering biedt dekking voor schade als gevolg van de verwezenlijking van cyberrisico’s: de risico’s die gepaard gaan met het gebruik van IT en computernetwerken. Tegen de achtergrond van de werking en het belang van verzekeren in het algemeen analyseert de auteur de inhoud en karakteristieken van de cyberverzekering, alsmede de te verwachten knelpunten bij de interpretatie en toepassing daarvan.

Met het voorstel voor de AI-verordening schiet de Europese Commissie op meerdere doelen tegelijkertijd: enerzijds wil zij innovatie stimuleren en anderzijds risico’s indammen. Het resultaat is een complexe verordening waarvan het duidelijk is dat die vergaande vereisten bevat voor AI-practitioners, maar voor de praktijk ook veel onzekerheid schept. De formuleringen van een aantal verplichtingen en de nakoming hiervan is nog onduidelijk. Met name transparantievereisten voor hoog-risico-AI-systemen zijn opaak. De eis dat trainingsdata representatief, foutenvrij en volledig moeten zijn, zal in de praktijk lastig te vervullen zijn.