In deze bijdrage wordt ingegaan op de volgende vragen: i) wat is in de Europese strafrechtelijke rechtshandhaving de betekenis van territorialiteit en van op territorialiteit gebaseerde overwegingen in de uitoefening van rechtsmacht?; ii) zijn de lidstaten van de EU qua strafvorderlijke handhaving nog steeds te beschouwen als soeverein op hun eigen territoir?; iii) of het andere uiterste: moeten we de ruimte van vrijheid, veiligheid en recht die de Europese Unie is, begrijpen als één territoir in strafvorderlijke zin?; iv) of is er wellicht een ander, nieuw perspectief nodig om de realiteit van strafvorderlijke samenwerking te begrijpen?

European cooperation in criminal matters is an area full of paradoxes. This article identifies the dominant narratives that define the nature of European cooperation in criminal matters. It also aims to identify the consequences that these narratives entail for the protection of fundamental rights in that cooperation and, subsequently, for the EU’s legislative agenda for the coming years. It develops a model of deeper justice integration, based on the narrative of a common European area, fostering the proper administration of criminal justice, transnational agency for individuals and fundamental rights.