Hieronder ga ik in op een aantal verschillende opvattingen over de rechtspersoon als rechtssubject die in de Duitse en de Nederlandse doctrine tot uitdrukking komen. Voor een goed begrip daarvan kan het dienstig zijn om eerst kort stil te staan bij enige historische ontwikkelingen in het denken over de identiteit van dé (publiekrechtelijke) rechtspersoon bij uitstek: de Staat. Met de term ‘Staat’ (civitas) werd rond het begin van de zeventiende eeuw vooral gedoeld op de verzameling individuen die onder het gezag van een (absolutistische) vorst leefden. Daarbij werd die verzameling gezagsonderhorige individuen gemeenlijk metaforisch begrepen als een ‘lichaam’ (corpus politicum) waarvan de monarch het ‘hoofd’ was. De monarch werd dienovereenkomstig beschouwd als een wezen dat beschikt over twee ‘lichamen’: een ‘natuurlijk’ lichaam zoals elk mens van vlees en bloed dit heeft, en het politieke lichaam waarover hij of zij bij de gratie Gods regeert.