Een trend van de laatste decennia binnen het aansprakelijkheidsrecht is de toename van het aantal secundaire-aansprakelijkheidszaken, waarbij een benadeelde zijn schade niet op de directe schadeveroorzaker maar op een andere, vaak draagkrachtigere partij probeert te verhalen. Ook de overheid wordt in toenemende mate geconfronteerd met secundaire-aansprakelijkheidsprocedures. In deze bijdrage wordt ingegaan op secundaire-overheidsaansprakelijkheidskwesties die verband houden met overheidsoptreden binnen de strafrechtspleging. De auteurs bespreken hoe wordt beoordeeld of de overheid (secundair) aansprakelijk is voor schade die kan worden gerelateerd aan justitiële en strafvorderlijke overheidstaken en hoe de bijzondere positie van de overheid in die beoordeling een rol speelt.

Georganiseerde criminaliteit is grotendeels winstgedreven en heeft bijna altijd grensoverschrijdende kernmerken. In deze bijdrage introduceren de auteurs financial crime scripting als methode voor internationale samenwerking en kennisuitwisseling over de financiële aspecten van winstgedreven criminaliteit. Centraal in dit artikel staan drie kerneigenschappen van de methode: (1) de analytische basis van de methode, waardoor onder meer een gemeenschappelijke taal wordt gecreëerd, (2) de probleemgeoriënteerde aard van de methode en (3) de focus op het genereren van actiegerichte informatie, ook wel intelligence.

Steeds vaker berichten de media over advocaten(kantoren) die niet meer willen optreden voor bepaalde categorieën cliënten. Zo was er recent nog aandacht voor advocaten die publiekelijk verklaarden dat zij de fossiele industrie zullen weigeren als cliënt/opdrachtgever. Daarbij werd gewezen op de advocateneed en de eigen rol van advocaten in de klimaatcrisis. Het geven van juridische adviezen aan cliënten uit de fossiele industrie zou welhaast misdadig zijn, volgens de betrokken advocaten.

Op 13 en 14 december 2024 werd het tweejaarlijkse congres van de Nederlandse Vereniging van Strafrechtadvocaten (NVSA) gehouden in Maastricht. Het thema van de bijeenkomst kwam voort uit de premisse dat de strafrechtadvocatuur in de afgelopen vijftig jaar van haar bestaan misschien wel lui was geworden, nu zij in de dagelijkse praktijk vooral als procesbewaker zonder bevlogenheid en creativiteit zou hebben te gelden.  Wie een thema scherp op de kaart wil zetten, doet er natuurlijk goed aan het uitgangspunt gechargeerd en prikkelend weer te geven. De eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat het wel lijkt mee te vallen met de mate waarin de strafrechtadvocatuur aan de leiband van de Hoge Raad loopt. En juist ten aanzien van de onderwerpen die de congresorganisatie voor de vuist weg benoemt, geldt dat daar veel te bereiken is door actieve en betrokken advocaten: demonstratievrijheid, vrijheid van meningsuiting, discriminatie, (toeslagenaffaire), vrijwillig levenseinde, de overheid die zich niet aan haar eigen (milieu)wetgeving houdt, de wens om een rookvrije generatie te laten opgroeien, het blootleggen van ondoorzichtige constructies bij bewijsgaring (Sky, ECC), de belangen van nabestaanden van Nederlands optreden in het buitenland (Srebrenica), en ga zo maar door.