'Aggressive financial reporting and corporate fraud'

This study documents new evidence on the relationship between firms financial reporting behavior and engagement in corporate fraud. Using a matched sample of 184 companies over an eight-year period from 2003 to 2010, it is empirically examined whether firms that practice aggressive financial reporting are more likely to be involved in corporate fraud. We determine aggressive financial reporting by (1) conducting a time-series test of timely loss recognition and (2) using asymmetric timeliness of earnings models. Our results show that firms with fraudulent financial statements employ aggressive financial reporting during the two years prior to the occurrence of fraud. Specifically, we found that firms engaged in fraud have significantly less timely loss recognition and lower asymmetric timeliness of earnings compared to firms not engaged in fraud. The result is robust even after including various controls. We conclude that aggressive reporting provides an early sign of the potential for corporate fraud,and thus contributes towards efforts to deter fraud.

• Aggressive financial reporting and corporate fraud door Khairul Anuar Kamarudina, Wan Adibah Wan Ismaila, Wan Asma Hanim Wan Mustaphaa (Accounting Research Institute-Universiti Teknologi)

'De Hoge Raad en het ne bis in idem-beginsel: een onbezonnen koers?'

De Hoge Raad heeft op 1 februari 2011 een overzichtsarrest gewezen waarin de maatstaf voor de toepassing van artikel 68 Sr en artikel 313 Sv, in welke beide bepalingen het begrip ‘hetzelfde feit’ centraal staat, wordt verduidelijkt. De Hoge Raad benadrukt dat met deze verduidelijking geen in- houdelijke verandering van die maatstaf wordt beoogd. Dat blijkt ook uit rov. 2.9.1, waarin de Hoge Raad de relevante vergelijkingsfactoren – de juridische aard van de feiten alsmede de gedraging van de verdachte – nader uitwerkt. In die overweging komt inderdaad, iets meer gestroomlijnd, de eer- dere rechtspraak van de Hoge Raad tot uitdrukking.

Het lot van een verduidelijking is veelal dat deze niet alleen voor (meer) helderheid zorgt, maar ook weer (nieuwe) vragen en discussiepunten opwerpt. Een centraal thema in het debat sinds het wijzen van het overzichtsarrest is of de Hoge Raad juist door vast te houden aan een feitsbegrip waarin (ook) juridische elementen een rol spelen, zich niet verwijdert van de Europese lijn. Het gaat bij die lijn meer specifiek om de rechtspraak van het EHRM en het Hof van Justitie EU over artikel 4 van het (door Nederland – vooralsnog – niet geratificeerde) Zevende Protocol bij het EVRM respectievelijk artikel 54 SUO, waarbij geldt dat de rechtspraak omtrent artikel 4 van het Zevende Protocol van groot belang is voor de uitleg van de ne bis in idem-bepaling van artikel 50 van het Handvest van de Grondrecht van de Europese Unie.5 In die rechtspraak zou zijn gekozen, zo wordt veelal betoogd, voor een materieel – zuiver feitelijk en dus vrij van juridische elementen – feitsbegrip. De Hoge Raad heeft evenwel in het overzichtsarrest overwogen dat ‘ook gelet op de Europese recht- spraak (...) voor een inhoudelijke verandering geen grond aanwezig [is]’.

Lees verder:

• De Hoge Raad en het ne bis in idem-beginsel: een onbezonnen koers? door M.J. Borgers

Jurisprudentie Wabo en milieu

De Wabo is nu bijna drie jaar in werking. In dit artikel wordt jurisprudentie besproken over de uitleg van milieu-uitspraken in het kader van de Wabo. Sinds de inwerkingtreding van de Wabo geldt voor milieurechtspraak beroep in twee instanties. Omdat er ter zake nog weinig uitspraken van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State (hierna: Afdeling) zijn, betreffen de meeste hierna te bespreken uitspraken uitspraken van rechtbanken. In dit artikel wordt bezien in hoeverre de rechtbanken zich conformeren aan dan wel afwijken van de bestaande jurisprudentie van de Afdeling. Weliswaar kan er hoger beroep worden ingesteld tegen een uitspraak van de rechtbank, maar de verwachting is dat dit slechts in een beperkt aantal gevallen zal gebeuren, aangezien de rechtbanken veelal verwijzen naar (vaste) jurisprudentie van de Afdeling.

• Jurisprudentie Wabo en milieu, Stibbe S t A B 3 / 2013

Samenhang in buitenwettelijke gronden voor niet-ontvankelijkheid van het OM

Volgens de rechtspraak van de Hoge Raad kan de rechter het OM – buiten de wettelijke vervolgingsbeletselen om – slechts in uitzonderlijke gevallen niet-ontvankelijk verklaren in de vervolging. Soms overlappen de  gronden voor niet-ontvankelijkheid elkaar en kunnen de omstandigheden die (net) onvoldoende zijn om op de ene grond tot niet-ontvankelijkheid te komen, wel aanleiding geven om op een andere grond tot dat oordeel te komen. In recente annotaties suggereren Reijntjes en Schalken dat wanneer strikt genomen niet is voldaan aan het Zwolsmancriterium, soms nog wel de redelijkheid van de vervolgingsbeslissing aan de orde kan zijn.

• Samenhang in buitenwettelijke gronden voor niet-ontvankelijkheid van het OM door M.J.A. Duker in DD 2013/64

DigiNotar: Dissecting the First Dutch Digital Disaster

In the middle of the night on September 2, 2011, the Dutch Minister of the Interior and Kingdom Relations held an emergency press conference. DigiNotar, a Certificate Authority (CA), had been electronically ‘broken into’ and as a result intruders had managed to generate falsified certificates. As a CA, DigiNotar issued digital certificates to secure digital communication, but as a result of the breach the authenticity of such certificates could no longer be verified. The Dutch government subsequently revoked its trust in all certificates issued by DigiNotar. This was the beginning of the first digital disaster in the Netherlands. As a pioneering disaster, this article focuses on the implications of DigiNotar as a vital case study for future scenarios of digital disaster management.

The main focus of this article is on the underlying ‘weaknesses’ of the DigiNotar incident, which allowed the situation to evolve from a problem into a disaster. These include lack of oversight, lack of security attention and risk awareness and the absence of an effective mitigation strategy. By identifying and subsequently analyzing the underlying problems, this article aims to demonstrate how future situations can be better contained if sufficient attention is granted to these factors and subsequent changes are introduced.

Lees verder:

• DigiNotar: Dissecting the First Dutch Digital Disaster door Nicole van der Meulen in Journal of Strategic Security Volume 6 number 2 2013

Reasonable length of pre-trial detention: rigid or flexible time limits? A study on Italy from a European perspective

After nearly a decade since the adoption of Framework Decision 2002/584/JHA, the European Commission reviewed the implementation of the European Arrest Warrant (hereinafter the EAW). In spite of a more than satisfactory implementation rate, some problems have emerged, such as those related to the extended pre-trial custody of surrendered persons. It is perfectly understandable that “Member States executing EAWs may object to the use of an instrument designed for the rapid surrender of persons to face trial if those persons then risk spending months awaiting trial in a foreign prison when they could have remained in their home environment until the authorities in the issuing State were ready for trial”.

Lees verder:

• Reasonable length of pre-trial detention: rigid or flexible time limits? A study on Italy from a European perspective door Mitja Gialuz en Paola Spagnolo

Politieonderzoek in open bronnen op internet

Onderzoek in open bronnen op internet is een interessante methode voor de politie om laagdrempelig gegevens te verzamelen. Maar publiek toegankelijke gegevens zijn niet volledig vrij te onderzoeken: ook op internet gelden bepaalde juridische beperkingen. Dit artikel onderzoekt de strafvorderlijke aspecten van politieel open- brononderzoek: welke wettelijke basis is hiervoor bruikbaar? En hoe zit het met buitenlandse bronnen? De conclusie is dat openbrononderzoek al snel verder gaat dan wat artikel 2 Politiewet 1993 toestaat en dat opsporingsambtenaren dan een bevel van de officier van justitie voor stelselmatige observatie of informatie- inwinning nodig hebben, evenals goedgekeurde technische hulpmiddelen.

Lees verder:

• Politieonderzoek in open bronnen op internet door Bert-Jaap Koops in Tijdschrift voor Veiligheid 2012 (11) 2

Nieuwe Europese aanpak BTW-fraude?

De Europese Unie loopt jaarlijks miljarden euro’s mis ten gevolge van grensoverschrijdende btw-fraude. Na de invoering van het huidige btw-stelsel bleek al snel dat dit stelsel weeffouten bevatte en fraudegevoelig was. De aanpak van btw-fraude is sindsdien onderwerp van gesprek in de Europese Unie (EU) en er lijkt geen einde te komen aan nieuwe maatregelen om de fraude te bestrijden. Tot nu toe blijken die maatregelen weinig effectief. In juni 2013 hebben de Europese ministers overeenstemming bereikt over (wederom) een aantal (tijdelijke) maatregelen ter bestrijding van de fraude. Hebben nieuwe maatregelen zin? En zullen ze leiden tot een effectieve Europese aanpak van de btw-fraude?

• Nieuwe Europese aanpak BTW-fraude? door M.A. Griffioen en E.C.J.M. van der Hel-van Dijk in WFR 2013/1382

'Police investigations in Internet open sources: Procedural-law issues'

Analysing large amounts of data goes to the heart of the challenges confronting intelligence and law enforcement professionals today. Increasingly, this involves Internet data that are ‘open source’ or ‘publicly available’. Projects such as the European FP7 VIRTUOSO are developing platforms for open-source intelligence by law enforcement and public security, which open up opportunities for large-scale, automated data gathering and analysis. However, the mere fact that data are publicly available does not imply an absence of restrictions to researching them. This paper investigates one area of legal constraints, namely criminal-procedure law in relation to open-source data gathering by the police. What is the legal basis for this activity? And under what conditions can domestic and foreign open sources be investigated?

These questions are addressed from the perspectives of European and Dutch law. First, the international legal context for gathering data from openly accessible and semi-open sources is analysed, including the issue of cross-border gathering of data. In particular, article 32 of the Cybercrime Convention and some national implementations are discussed, as well as data protection requirements from European Union law. Next, the paper zooms in on the Dutch legal context for open-source investigations, to illustrate how the issues of a legal basis and other legal requirements are addressed in a specific legal framework.

The paper draws the conclusion that technology-facilitated investigations of open sources by the police often constitute an interference with the right to privacy; hence, they require a legal, statutory basis that is sufficiently clear for citizens to understand what the police are doing. Moreover, open-source investigation tools and practices used must meet general data-protection requirements and forensic reliability standards. The discussion also shows that interpreting existing legal provisions to accommodate open-source investigation tools can lead to convoluted interpretations, suggesting that legal frameworks of investigation powers with a focus on physical-space investigations may need to be revised to accommodate the particularities of open-source Internet investigations.

Lees verder:

• Police investigations in Internet open sources: Procedural-law issues door Bert-Jaap Koops in Computer Law & Security Review Volume 29, Issue 6, December 2013, Pages 654–665.

Meerdaadse samenloop in het strafrecht

Het onderzoek 'Meerdaadse samenloop in het strafrechtEen onderzoek naar doel, grondslag, karakter, strekking en functie van de wettelijke regeling van meerdaadse samenloop (artikel 57-63 Sr)' van het WODC is gericht op het beantwoorden van de volgende vraag: Is de regeling van de artikelen 57 tot en met 63 van het Wetboek van Strafrecht (de samenloopregeling) nog wel toereikend gelet op de huidige opvattingen (binnen de dogmatiek, jurisprudentie en praktijk) over de toepassing van meerdaadse samenloop bij de straftoemeting en de situatie die wordt veroorzaakt door (technologische) ontwikkelingen op het gebied van (al dan niet) forensisch bewijs? 

Aanleiding voor het onderhavige onderzoek betreft een vonnis van de rechtbank Amsterdam uit 2011 die de verdachte tot tien jaar gevangenisstraf veroordeelde wegens enkele ernstige strafbare feiten die hij in 1996 had gepleegd. Deze feiten waren in 2010 aan het licht gekomen vanwege nieuwe DNA- technieken. Het vonnis leidde tot veel discussie, omdat de opgelegde straf hoger zou zijn dan op grond van de toepasselijke wettelijke regeling van meerdaadse samenloop was toegestaan. In een reactie op dit vonnis stelde de minister van Veiligheid en Justitie dat de bestaande regeling op punten van doeltreffendheid, inzichtelijkheid en consistentie vragen oproept. Om die reden heeft hij opdracht gegeven onderzoek te laten uitvoeren naar de wettelijke regeling van meerdaadse samenloop.

In het onderzoek is niet alleen gekozen voor een beschrijving van het gevonden materiaal, maar ook voor het samenbrengen van bevindingen op een niveau dat de leerstelligheid en praktijk overstijgt. Gelet op de grote hoeveelheid aan informatie, de omvang en de diversiteit van argumenten, alsmede de verscheidenheid van actoren die aan dit onderzoek een bijdrage hebben geleverd, is ervoor gekozen met het onderzoek – voor zover mogelijk – inzicht te verschaffen in doel, grondslag, karakter, strekking en functie van de wettelijke regeling van meerdaadse samenloop.

Lees verder:

• Meerdaadse samenloop in het strafrecht | Een onderzoek naar doel, grondslag, karakter, strekking en functie van de wettelijke regeling van meerdaadse samenloop (artikel 57-63 Sr)
• Samenvatting