Ne Bis In Idem: Towards a Transnational Constitutional Principle in the EU?

In a setting of an integrated internal market and a common area of freedom, security and justice citizens and legal persons might expect equivalent human rights protection between the Member States of the EU and at the European level. They might also expect that this protection complies at least with the common binding standards of the European Convention on Human Rights (ECHR). Today, in the EU, do we have an equivalent transnational protection of ne bis idem that applies both in the vertical and horizontal dimension of European integration? Is the domestic regulation of ne bis in idem in each EU Member State or is the ne bis in idem principle enshrined in public international law (human rights law) able to offer this equivalent protection? Or do we need a proper transnational ne bis idem principle in the EU? If so, what are the modalities of this transnational principle in order to comply with equivalent protection for citizens and legal persons?

Lees verder:

• Ne Bis In Idem: Towards a Transnational Constitutional Principle in the EU? door John A.E. Vervaele in Utrecht Law Review

Big companies as 'victims'?

Should big companies  ('legal persons') be protected under a treaty that protects fundamental human rights? In his recent and very interesting blog post Transforming the right to property, Laurens Lavrysen shares his unease with the right to property (of companies) as protected by the European Convention on Human Rights: "Basically, that is because I don’t really like the idea of a human right to property for a number of reasons." According to Lavrysen, a right to property takes the present distribution of wealth across society for granted, and does not question the mechanisms that distribute wealth among individuals. Those who have the most property obviously have a larger claim to property protection, disproportionately empowering the most advantaged vis-à-vis the least advantaged.

Lees verder:

• BIG COMPANIES AS 'VICTIMS'?, EuropeanCourts

Naar een tweefasenproces? Over voor- en nadelen van een strafproces in twee fasen, in relatie tot de posities van slachtoffer en verdachte

Dit onderzoek wil de verschillende belangen en argumenten die voor een tweefasenproces zijn aangevoerd adequaat wegen. Allereerst is een juridische analyse uitgevoerd van de huidige procespositie van het slachtoffer en de huidige wijze van procesvoering in strafzaken. Daarna zijn gesprekken gevoerd met praktijkjuristen en tot slot zijn relevante aspecten van het straf(proces)recht in een aantal landen in kaart gebracht.

Lees verder:

• Naar een tweefasenproces? Over voor- en nadelen van een strafproces in twee fasen, in relatie tot de posities van slachtoffer en verdachte, WODC

De rechter en het Europese maaiveld

De Europese mensenrechtenverdragen zijn gebaseerd op het uitgangspunt dat daaruit slechts een minimumbeschermingsniveau voortvloeit. De aangesloten staten hebben in beginsel alle vrijheid om verdergaande bescherming te bieden. Dat blijkt uit de artikelen 53 van het EVRM en het EU-Grondrechtenhandvest. Dit uitgangspunt gaat alleen niet op in een situatie van botsende grondrechten, waarin door een bovenminimale uitleg van het ene grondrecht de minimumbescherming van het andere grondrecht in gevaar komt. Recent is daar als uitzondering bijgekomen het geval waarin toepassing van meer bescherming biedende nationale grondrechten de effectieve en uniforme werking van dwingend EU-recht – de regeling van het Europees aanhoudingsbevel – frustreert. Dan mag niet meer grondrechtenbescherming worden geboden dan voortvloeit uit het EU-Grondrechtenhandvest (HvJEU 26 februari 2013, zaak C-399/11, Melloni). Hierna staat overigens het EVRM, als leidend mensenrechtenverdrag, centraal.

Lees verder:

• De rechter en het Europese maaiveld, NJBlog.nl

Art. 359a Sv in schema

Art. 359a Sv is het uitvloeisel van de jurisprudentie m.b.t. de vraag: ‘wat is rechtens als in het vooronderzoek vormvoorschriften (zoals bewijsvergaringsregels) zijn geschonden’. Art. 359a kent verschillende sancties. Aan de rechter wordt in beginsel overgelaten welke sanctie hij passend vindt, gelet op de omstandigheden van het geval en de criteria zoals verwoord in art. 359a, lid 1 en 2. In de loop van de tijd heeft zich een lijn afgetekend in de jurisprudentie m.b.t. de vraag in welke gevallen welke sancties op hun plaats zijn. De discussies daarover zijn uiteindelijk uitgekristalliseerd in het arrest ‘Loze Hashpijp’ (HR 30 maart 2004, NJ 2004, 376) waarin de HR een ‘lesje art. 359a’ ten beste geeft. We dienen sindsdien dus uit te gaan van de ‘regels’ als geformuleerd in het arrest Loze Hashpijp’.

Lees verder:

• Art. 359a Sv in schema, Straf(proces)recht globaal in detail

Internationaal strafrecht

Tekst & Commentaar Internationaal Strafrecht bevat vele relevante teksten op het brede terrein van het internationale strafrecht, de meeste artikelsgewijs voorzien van commentaar. Dat heeft een gebruiksvriendelijke en snel herkenbare opbouw. Het boek telt negen onderdelen, telkens helder gegroepeerd in Algemene inleidende opmerkingen, Nederlandse wet- en regelgeving en Internationale regelgeving. Aan Nederlandse wet- en regelgeving is onder meer becommentarieerd opgenomen de titel Internationale rechtshulp uit Boek IV Wetboek van Strafvordering, Uitleveringswet, Overleveringswet, WOTS, Implementatiewetten ICTY, ICTR, Speciaal Tribunaal voor Libanon en ICC alsmede Wet Speciaal Hof Sierra Leone, Sanctiewet 1977 en WIM. U vindt voorts een grote diversiteit aan voor de Nederlandse (straf)rechtspraktijk relevante verdragen betreffende grensoverschrijdende politiële en technische samenwerking, rechtshulp, uitlevering en overlevering, overdracht van strafvervolging en van tenuitvoerlegging, witwassen en internationale misdrijven alsmede een compleet verdragenoverzicht met toelichting. Uitgave voor wie behoefte heeft aan teksten en commentaren betreffende het klassieke internationale strafrecht en voor wie beroepsmatig werkt met recentere internationale verdragen en regelingen, met het Europese strafrecht of met het recht van de internationale gerechten.

E-book | 3041 pagina's EPUB met Adobe DRM 4e druk Prijs: € 262,55 ISBN-13: 9789013105681 | ISBN-10: 9013105688

Klik hier om het e-boek te bestellen via Jongbloed.

Handhaving van intellectueel eigendomsrecht door de douane

Houders van merken, octrooien, auteursrechten en andere rechten van Intellectuele Eigendom (‘IE-rechten’) werken vaak succesvol samen met de douane om inbreukmakende artikelen van de Europese markt te weren.

Nu al houden de douaneambtenaren in de EU jaarlijks meer dan 115 miljoen artikelen tegen waarvan zij vermoeden dat ze inbreuk maken. Dit type douaneoptreden heeft een nieuw jasje: de vernieuwde Europese “anti-piraterij” Verordening (Vo. (EG) 608/2013). Deze vervangt per 1 januari 2014 de nu geldende versie (Vo. (EG) 1383/2003). Wat is nieuw, en wat blijft bij het oude?

Lees verder:

• Update: Handhaving van intellectueel eigendomsrecht door de douane, door mr. Arnout Gieske (Van Diepen Van der Kroef) in Juridisch up to date, 2013, nr. 16

Judicial control: the CJEU and the future of Eurojust

Eurojust’s position is more than interesting: post-Lisbon it stands legally poised both for change and as the basis for possible reforms shifting the very foundations of criminal justice institutionalisation in Europe. In practice, its importance is ever-growing with case-loads hitting record levels, expectations as to its role subtly changing. We are witnessing it inching its way from being a ‘mere’ service body to a potential powerhouse. There can be no better moment to consider Eurojust’s framework and any changes which may be necessary as a result. Undoubtedly the European tradition ascribes a special role to courts in controlling the work of criminal justice institutions. This paper explores the role of the Court of Justice of the European Union (hereinafter CJEU, including the Court of Justice “CJ” and the General Court “GC”) and its potential to perform such a role in relation to Eurojust.

• Judicial control: the CJEU and the future of Eurojust door Marianne L. Wade

De (on)mogelijkheid van interne compensatie door de ontvanger

In de aansprakelijkstellingspraktijk blijkt de ontvanger zich met enige regelmaat te beroepen op interne compensatie. Op grond van de wettelijke bevoegdheid van de ontvanger en het accessoire karakter van de aansprakelijkstelling, is de ontvanger jegens de aansprakelijk gestelde evenwel gebonden aan de feiten en omstandigheden zoals die aan de aanslag ten grondslag zijn gelegd op het moment dat bij tot aansprakelijkstelling overgaat.

• Door F.A. Piek en A.A. Kan in Weekblad voor Fiscaal Recht 2013/1005

Redressing Miscarriages of Justice

In July professor Knoops' newest book appeared, 'Redressing Miscarriages of Justice: Practice and Procedure in (International) Criminal Cases', at Brill Publishing Company / Martinus Nijhoff Publishers.

In Redressing Miscarriages of Justice (2nd ed.) Geert-Jan Alexander Knoops offers an extensive review of the (procedural) mechanisms available in different (international) criminal law systems, in order to prevent and redress miscarriages of justice. The mechanisms will be illustrated on the basis of the causes of miscarriages of justice.

Disclosure deficiencies, false confessions, eyewitness misidentification and (fraudulent) forensic sciences are all topics that pass in review. The new chapter to this 2nd edition gives particular insight from a defence perspective; it delves into the issue of challenging and investigating forensic "science" reports and is illustrated with some vivid case examples.

The book is essential to everyone studying and challenging wrongful convictions, since it combines both procedures and causes.

Klik hier voor meer informatie.