Hoge Raad 24 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:72

Het onderzoek in raadkamer naar aanleiding van een klaagschrift als bedoeld in art. 552a Sv draagt een summier karakter. Dat betekent dat van de rechter niet kan worden gevergd ten gronde in de mogelijke uitkomst van een nog te voeren hoofdzaak of ontnemingsprocedure te treden. Het onderzoek in raadkamer kan zich wel uitstrekken tot vragen met betrekking tot de rechtmatigheid van het beslag zelf, waarmee wordt gedoeld op de formaliteiten waaraan een inbeslagneming moet voldoen.

Hoge Raad 24 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:71

De Rechtbank heeft geoordeeld dat op grond van art. 552a Sv niet kan worden geklaagd over de kennisneming of het gebruik van uitgelezen gegevens die in de onder de klager inbeslaggenomen telefoons waren opgeslagen, en dat het beklag dan ook in zoverre niet-ontvankelijk moet worden verklaard. Het middel klaagt dat de rechtbank de drie inbeslaggenomen telefoons, waaronder de Iphone en de Blackberry, ten onrechte niet beschouwt als een geautomatiseerd werk.

Hoge Raad 17 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:34

De verdachte is bij arrest van 14 april 2015 door het gerechtshof Amsterdam bij verstek veroordeeld tot een geldboete van €380 wegens het op 7 juni 2013 op een motorfiets overschrijden van de maximumsnelheid buiten de bebouwde kom met 40 km per uur.Het middel klaagt dat de appeldagvaarding niet rechtsgeldig aan de verdachte is betekend.

Hoge Raad 17 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:41

Nadat het CBB heeft geoordeeld dat verdachte het verbod om taxivervoer te verrichten zonder daartoe verleende vergunning heeft overtreden, wil verdachte de vraag of hij taxivervoer heeft verricht nu door de Hoge Raad beantwoord zien.

Hoge Raad 20 december 2017, ECLI:NL:HR:2016:2908

Aan het middel ligt de opvatting ten grondslag dat voor een veroordeling ter zake van het in art. 285a, eerste lid, Sr voorziene misdrijf is vereist dat komt vast te staan dat van de zijde van de verdachte sprake is geweest van intimidatie jegens de in die bepaling bedoelde persoon. 

Hoge Raad 10 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:20

Het middel klaagt dat het Hof ten onrechte heeft geoordeeld dat er ten aanzien van de feiten 5 en 6 sprake is van oplichting in de zin van art. 326 Sr. Daartoe wordt aangevoerd dat (i) het enkele zich voordoen als bonafide verkoper niet het aannemen van een valse hoedanigheid oplevert, (ii) uit de gebezigde bewijsmiddelen het aannemen van een valse hoedanigheid niet valt af te leiden en (iii) daaruit voorts niet valt af te leiden dat de aangevers door het aannemen van een valse hoedanigheid door de verdachte zijn bewogen tot de afgifte van de geldbedragen.

Hoge Raad 10 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:29

Het middel klaagt onder meer dat de bewezenverklaring van het onder 1 tenlastegelegde (oplichting) niet uit de gebezigde bewijsvoering kan worden afgeleid.

Hoge Raad 10 januari 2017, ECLI:NL:HR:2017:28

Het middel klaagt dat de bewezenverklaring niet uit de gebezigde bewijsvoering kan worden afgeleid. Daartoe wordt in de toelichting aangevoerd dat uit de bewijsvoering niet kan volgen dat de verdachte heeft gehandeld met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening nu niet is vastgesteld "dat zij zich ervan bewust was dat zij het lidmaatschap van Thomas Cook, de ANVR en SGR niet mocht voeren".