Hoewel een verdachte recht heeft om te zwijgen, mogen aan het zwijgen van de verdachte volgens de rechtspraak van het EHRM en de Hoge Raad conclusies worden verbonden. Eerder onderzoek gaf meer inzicht in de rol die zwijgen kan spelen in de totstandkoming van de bewijsbeslissing van de Nederlandse feitenrechter: zwijgen kan ten eerste worden gezien als het uitblijven van een alternatieve verklaring voor belastend bewijs en ten tweede kan aan zwijgen een connotatie van schuld worden verbonden.

Hoewel het OM niet verplicht is om tijdens lopend strafrechtelijk onderzoek de publiciteit op te zoeken en hiervoor geen grondslag bestaat, is dit uitgegroeid tot vaste praktijk. In het licht van de onschuldpresumptie van artikel 6 lid 2 EVRM en de belangen van de verdachte rijst de vraag of deze praktijk gerechtvaardigd is.