Artikel: Secundaire profiteurs van witwassen

Witwassen blijft een onverminderd actueel thema binnen de strafrechtspleging en de criminologie. De grote bedragen die veelal omgaan bij de (georganiseerde) misdaad, maken witwassen een cruciaal onderdeel van het kunnen profiteren van de opbrengst van misdrijven. Om dit fenomeen zo snel en effectief mogelijk aan te pakken, kennen de diverse delictsomschrijvingen van witwassen (zie artikel 420bis e.v. Sr), een ruim bereik (zeker alle bepalingen naast elkaar gelegd). Tel daarbij op dat de mogelijkheden voor het afpakken van uit enig misdrijf afkomstig voorwerp eveneens talrijk zijn (denk aan de (afroom)boete, verbeurdverklaring en ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel). Per saldo ontkomen personen betrokken bij ‘foute’ voorwerpen c.q. geld, niet snel hun verdiende loon. Zo is met eenvoudig witwassen het net volledig gespannen, in het bijzonder rondom aangetroffen contant geld. En dan moet het confisqueren van – kort gezegd – onbeheerde voorwerpen via een civiele procedure nog ingevoerd worden. De keten van witwashandelingen kan zo in een vroeg stadium worden doorbroken.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Algemene fraudepreventie vanwege een bijzondere bancaire zorgplicht?

Een bank heeft een bijzondere zorgplicht tegenover derden bij fraude. Volgens de Hoge Raad is een bank aansprakelijk tegenover door fraude gedupeerde derden als zij wist van ongebruikelijke activiteiten op een bankrekening en daaraan verbonden gevaar voor derden en desondanks nalaat te handelen. Slachtoffers van fraude stellen zich in de praktijk regelmatig op het standpunt dat deze bijzondere bancaire zorgplicht verder reikt dan gevallen waarin de bank wist van het gevaar. In twee recente zaken is overwogen dat een bank als onderdeel van haar 'bijzondere' zorgplicht (voorzorgs-)maatregelen moet treffen om fraude te voorkomen of haar monitoringsystemen zo moet afstellen dat deze fraude eerder opspoort. In dit artikel betogen wij dat de grondslag en rechtvaardiging voor een veralgemenisering van de bijzondere zorgplicht ontbreekt, en dat de bijzondere zorgplicht tegenover derden beperkt is tot bijzondere gevallen waarin een bank daadwerkelijk wetenschap heeft van fraudegevaar.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: Duurzaamheidstransparantie via de financiële sector

De mensheid staat misschien wel voor de grootste uitdaging ooit: hoe zorgen we ervoor dat planeet aarde leefbaar blijft en integreren we duurzaamheid tot in de haarvaten van ons leven? Bepaald geen geringe opgave, maar de financiële sector gaat ons een handje helpen. En nieuwe Europese regelgeving gaat dit faciliteren, zo is althans de gedachte. Op dit moment wordt de Europese financiële sector bedolven onder een ware stortvloed aan duurzaamheidsregels. Deze nieuwe regels houden de sector – met inbegrip van de financiële toezichthouders zélf – zeer indringend bezig.

Read More
Print Friendly and PDF ^

Artikel: De bewijsmaatstaven in het handhavingsrecht

In het bestuursrechtelijke handhavingsrecht kennen wij formeel geen bewijsrecht, maar het is er in de praktijk wel. Een belangrijk onderdeel van dit bewijsrecht zijn de twee verschillende bewijsmaatstaven. Ten eerste de bewijsmaatstaf bij bestraffende sancties. Deze maatstaf houdt in dat de overheid de overtreding moet bewijzen. Dat wil zeggen, het moet buiten redelijke twijfel komen vast te staan dat er een overtreding is. Dat betekent dat ‘[i]ngeval van twijfel’ aan de betrokkene ‘het voordeel van de twijfel [dient] te worden gegund’. Ten tweede de bewijsmaatstaf bij herstellende sancties. Die maatstaf houdt in dat de overheid een feit ‘aannemelijk’ moet maken. Wat deze tweede maatstaf inhoudt, is wat onduidelijk. In deze notenkraker sta ik stil bij een ogenschijnlijk weinig interessante uitspraak van de rechtbank Zeeland-West-Brabant4 die wel treffend het verschil tussen de bewijsmaatstaven illustreert en een haakje geeft om eens langer stil te staan bij wat wij nu onder ‘aannemelijk maken’ moeten verstaan.

Read More
Print Friendly and PDF ^

De vonnissen in de strafzaak MH17 in internationaal strafrechtelijk perspectief

In vier vonnissen van 17 november 2022 heeft de rechtbank Den Haag drie verdachten bij verstek veroordeeld tot een levenslange gevangenisstraf wegens hun bijdrage aan de inzet van een raket waarmee op 17 juli 2014 vlucht MH17 is neergehaald, waarbij alle 298 inzittenden om het leven zijn gekomen. De verdachten zijn ieder veroordeeld wegens het medeplegen van (1) het doen verongelukken van een vliegtuig met de dood van 298 inzittenden tot gevolg en (2) de moord op de inzittenden van dat vliegtuig. Een vierde verdachte aan wie dezelfde feiten ten laste waren gelegd, is vrijgesproken.

Read More
Print Friendly and PDF ^