De marktmisbruikverordening bevat voor zogenaamde ‘insiders’ twee belangrijke verplichtingen. Ten eerste, de verplichting voor uitgevende instellingen om een lijst bij te houden van personen die over voorwetenschap beschikken. Ten tweede, de verplichting voor leidinggevende personen en aan hen nauw verbonden personen om transacties in (bepaalde) financiële instrumenten van hun eigen instelling te melden aan de toezichthouder. De verplichting voor uitgevende instellingen om terzake een gedragscode op te stellen, is komen te vervallen. 

In deze bijdrage staat de voor uitgevende instellingen permanent geldende openbaarmakingsplicht van voorwetenschap centraal. Bijzondere aandacht gaat daarbij uit naar de samenstellende onderdelen van het begrip ‘voorwetenschap’ en de diverse wijzigingen die de uitstelregeling in de Verordening marktmisbruik heeft ondergaan. 

Deze bijdrage onderzoekt de betekenis van deze rechtsbeginselen voor het financieel recht. Binnen het wettelijk kader van de Wet op het financieel toezicht wordt nagegaan wat het gewenst gedrag van banken precies behelst. Eerst wordt het verschil tussen regels en rechtsbeginselen, het gebruik van open normen en principles- based regulation beschreven, gevolgd door de ratio en doelstellingen van financieel toezicht en de daarmee corresponderende maatregelen, regels en rechtsbeginselen.