In deze bijdrage wordt ingegaan op het strafvorderlijk kader dat van toepassing is als informatie van opsporende burgers wordt gebruikt in een strafzaak. Drie vragen staan hierin centraal: 1) is de vervolging van de verdachte grotendeels of geheel gebaseerd op de informatie van de opsporende burger?, 2) is de informatie op een rechtmatige manier verkregen? en 3) is het betrouwbare informatie?

Wie is aansprakelijk voor de schade als gevolg van een ransomware aanval; de afnemer of de IT-leverancier die is ingehuurd voor het leveren en onderhouden van een IT-infrastructuur? Over deze vraag boog de rechtbank Amsterdam zich in 2018; het vonnis is pas deze zomer gepubliceerd. Het is voor het eerst dat een uitspraak wordt gepubliceerd waarin het draait om deze vraag. Spoiler alert 1: de IT-leverancier is volgens de rechtbank aansprakelijk voor een groot deel van de geleden schade. Rondom publicatie van de uitspraak waren dan ook geluiden te horen over IT-leveranciers die zich vanaf nu grote zorgen moesten maken over grote schadevergoedingen. Spoiler alert 2: dit is natuurlijk altijd afhankelijk van de omstandigheden, maar die zijn hier vrij uniek en zo’n vaart hoeft daarom niet te lopen. Ik leg uit waarom.