Al in 2018 – in de wereld van de technologie is dat lichtjaren geleden – adviseerde de Commissie Koops de wetgever een visie te ontwikkelen op een integraal normenkader voor het vergaren en verwerken van (digitale) gegevens. Vergaren van gegevens wordt nu geregeld door het Wetboek van Strafvordering (Sv), het (verdere) verwerken – denk aan vastleggen, bewaren, raadplegen, vergelijken, samenbrengen, vernietigen, etc. – wordt voornamelijk gereguleerd door de Wet politiegegeven (Wpg). In een analoge wereld is het niet meteen noodzakelijk het onderzoek aan met opsporingsbevoegdheden vergaarde informatie – een in beslag genomen wapen of een brief – te problematiseren of nader te normeren: vergaringsbevoegdheden omvatten een impliciete en vanzelfsprekende bevoegdheid tot (nader) onderzoek. In een gedigitaliseerde wereld is die vanzelfsprekendheid van onderzoek (van bijvoorbeeld telefoongesprekken, e-mailwisselingen, foto’s uit een smartphone) vanuit rechtsbeschermingsperspectief problematisch.