Deze bijdrage introduceert het concept integrale wetgeving om het fenomeen weer te geven dat de wetgever bestaande regelingen intrekt en deze vervolgens samenbrengt in één nieuwe wet. De auteur merkt op dat dit concept in opkomst is en een van de manieren is waarop de wetgever probeert om wetgeving te vereenvoudigen en consistenter te maken. Ook kaderwetten en de verhouding tussen integrale wetgeving en kaderwetten komen in deze bijdrage aan bod, waarbij de auteur constateert dat de kaderwet een concept is waarin integrale wetgeving tot uiting kan komen. De Wet dieren fungeert als voorbeeldcasus omdat zij een kaderwet is en een voorbeeld van integrale wetgeving.