Van feitgecodeerde naar beleidsgebaseerde bestuurlijke strafbeschikkingen

De huidige toepassing van de bestuurlijke strafbeschikking kent knelpunten: te weinig feiten, met rigide feitomschrijvingen en vaste tarieven, zodat onvoldoende rekening kan worden gehouden met specifieke omstandigheden. Voor meer passende bestraffing wordt in het onderzoeksrapport Punitieve handhaving van de Omgevingswet een meer open bestuurlijke strafbeschikkingsbevoegdheid voorgesteld. In dit artikel wordt dit voorstel gesteund. Door niet meer te werken met de systematiek van feitcodes maar met meer algemene omschrijvingen en bandbreedtes voor boetes, en dus met meer beleidsvrijheid kan het instrument van de bestuurlijke strafbeschikking leiden tot een bredere inzet van de kennis en capaciteit van het bestuur binnen de strafvordering. Lees verder:

• Van feitgecodeerde naar beleidsgebaseerde bestuurlijke strafbeschikkingen door Mr. drs. P.W.S. Boer in Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving editie 2 2016

Dit artikel is los te koop via Boom. 

Congres Milieustrafrecht: Trends & Toekomstige Ontwikkelingen.

Klik hier voor meer informatie of om in te schrijven.

De sanctionering van wildlife crime

De illegale handel in wilde dieren en planten is uitgegroeid tot een van de meest winstgevende vormen van georganiseerde criminaliteit. In februari 2016 heeft de Europese Commissie een EU-actieplan tegen de illegale handel in wilde dieren en planten gepresenteerd. Een van de prioriteiten van het EU-actieplan is om bestaande regels toe te passen. Dit artikel beschrijft de in Nederland geldende regels met betrekking tot de illegale handel in wilde dieren en planten. Lees verder:

• De sanctionering van wildlife crime door Mr. H.J. van den Noort in Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving editie 2 2016

Dit artikel is los te koop via Boom. 

Hansje van den Noort is een van de sprekers tijdens het Congres Milieustrafrecht: Trends & Toekomstige Ontwikkelingen.

Klik hier voor meer informatie of om in te schrijven.

Leestip: Handboek Milieurecht

Het Handboek Milieurecht (vierde druk) beoogt in twee delen inzicht te bieden in de belangrijkste onderdelen van het milieubestuursrecht en haar praktijk. Zowel de beginner als de ervaren geïnteresseerde wordt aan de hand van zijn heldere opzet meegenomen in het milieurecht.In het Algemeen deel staat de inrichting (bedrijf) centraal. Aan de hand van de Wet algemene bepalingen omgevingsrecht (Wabo), de Wet milieubeheer en het Activiteitenbesluit wordt toegelicht welke algemene regels van toepassing zijn en in welke gevallen een omgevingsvergunning is vereist. Het Algemeen Deel geeft voorts een beschrijving van wat onder milieurecht wordt verstaan, de ontwikkeling van milieurecht en –beleid, beginselen van milieurecht, invalshoeken van milieubeleid en doorwerking van Europees recht.

In het Bijzonder deel worden de afzonderlijke materiële wetten en regelingen besproken, gegroepeerd naar het aspect van het milieu waaraan ze in hoofdzaak zijn gerelateerd: bodem en natuur, water, lucht en veiligheid.

In dit boek is de in 2010 voor het laatst door Jos Teunissen aangevulde versie geactualiseerd en hier en daar ingrijpend gewijzigd. Het handboek is geschreven vanuit de praktijk, zodat het met name aandacht besteed aan onderwerpen waar de praktijk van vergunningverleners, handhavers, ondernemers, advocaten en rechters mee te maken krijgt. Dat maakt het boek echter ook zeer geschikt voor studenten, die na hun studie in die praktijk werkzaam zullen zijn.

Praktische informatie

• Auteurs: J.H.G. van den Broek, G.C.W. van der Feltz, W.J. Bosma
• Aantal pagina's: 792
• 4e druk, 2016
• Uitgever: Berghauser Pont Publishing
• Druk: 4
• Verschijningsdatum: 6-06-2016
• ISBN: 9789491930591
• Prijs: € 79,00

Klik hier om het boek te bestellen via Jongbloed.

Voorlopige maatregelen uit het economisch strafrecht in handen van het openbaar bestuur?

De voorlopige maatregelen ex artikel 28 en 29 Wet op de economische delicten zijn interessant indien daarmee de bestuurlijke reparatoire handhaving zou kunnen worden versterkt. Dwangsom of bestuursdwang zijn immers steeds vaker niet toereikend bij complexe overtredingen. Het gaat dan bijvoorbeeld om het verplichten tot het nalaten van bepaalde handelingen. Bij de rechtbank kan de officier van justitie verzoeken om bijvoorbeeld onderbewindstelling of tijdelijke stillegging van een onderneming. Deze maatregelen worden nu zelden opgelegd. De officier van justitie beschikt, anders dan het bestuur, immers vaak niet over de specifieke deskundigheid om te kunnen bepalen of een voorlopige maatregel geoorloofd is, hoe deze precies moet worden geformuleerd en wat de mogelijke impact en risico’s van de maatregel zijn. Wel is een nieuw samenspel tussen bestuur en Openbaar Ministerie vereist indien het bestuur deze bevoegdheid zou krijgen toebedeeld. Lees verder:

• Voorlopige maatregelen uit het economisch strafrecht in handen van het openbaar bestuur? door Mr. ing. B.F. Algera in Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving editie 2 2016

Dit artikel is los te koop via Boom. 

Congres Milieustrafrecht: Trends & Toekomstige Ontwikkelingen.

Klik hier voor meer informatie of om in te schrijven.

Bestuurlijke boete of bestuurlijke strafbeschikking?

Een bijdrage van mr. Verloop en mr. West naar aanleiding van het WODC-rapport De punitieve handhaving van de Omgevingswet in welk rapport wordt ingegaan op de gewenste opzet en inrichting van de punitieve handhaving van de nieuwe Omgevingswet. Aan de hand van de slotbeschouwing van het rapport gaan de schrijvers in op de stelling of bij de keuze tussen de bestuurlijke strafbeschikking en de bestuurlijke boete, primair te dient worden ingezet op de bestuurlijke strafbeschikking. Lees verder:

• Bestuurlijke boete of bestuurlijke strafbeschikking? door Mr. P.C. Verloop en Mr. M.A.J. West in Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht & Handhaving editie 2 2016

Dit artikel is los te koop via Boom. 

Congres Milieustrafrecht: Trends & Toekomstige Ontwikkelingen.

Klik hier voor meer informatie of om in te schrijven.

'Het bijzondere opzetvereiste bij deelneming aan een criminele organisatie: wetenschap (in de zin van onvoorwaardelijk opzet)'

In deze bijdrage wordt de subjectieve zijde van ‘deelneming aan’ in art. 140 lid 1 Sr, het onvoorwaardelijk opzet, nader toegelicht. Van dit opzetvereiste wordt de ontwikkeling in rechtspraak en strafrechtliteratuur beschouwd. Daarbij staat het arrest van de Hoge Raad van 18 november 1997 (ECLI:NL:HR:1997:ZD0858, NJ 1998/225, m.nt. J. de Hullu) centraal. Met dit arrest werd het opzetvereiste, dat de deelnemer in zijn algemeenheid weet (in de zin van onvoorwaardelijk opzet) dat de organisatie als oogmerk heeft het plegen van misdrijven, in het Nederlandse strafrecht geïntroduceerd en door latere rechtspraak bevestigd. Aan het opzetvereiste wordt door de deelnemer meestal voldaan door het zelf plegen van misdrijven.

Lees verder:

• Het bijzondere opzetvereiste bij deelneming aan een criminele organisatie: wetenschap (in de zin van onvoorwaardelijk opzet) door A. Kesteloo in TPWS 2016/38

Het nieuwe opsporen en melden van marktmisbruik

Op 12 juni 2014 is de Europese Verordening marktmisbruik (hierna: Market Abuse Regulation of MAR) gepubliceerd in het Publicatieblad van de Europese Unie. Met ingang van 3 juli 2016 is deze verordening van toepassing in de Europese Unie. De nationale marktmisbruikbepalingen die zijn opgenomen in de Wet financieel toezicht (Wft) en het Besluit marktmisbruik Wft missen vanaf dat moment toepassing. De reikwijdte van de MAR sterkt zich uit tot alle financiële instrumenten die worden verhandeld – of waarvoor toelating tot de handel is aangevraagd - op een gereglementeerde markt of MTF. Daarnaast is de verordening van toepassing op alle financiële instrumenten waarvan de koers of waarde afhankelijk is van, of van invloed is op, deze financiële instrumenten. Ook instrumenten die verhandeld zullen worden op de nieuwe handelsfaciliteit die MiFID II zal introduceren, de OTF, zijn alvast opgenomen in de verordening. Uit overweging 8 van de verordening blijkt dat het toepassingsgebied alle gedragingen en acties omvat die invloed kunnen hebben op genoemde financiële instrumenten, ongeacht of zij plaatsvinden op een handelsplatform.

Eén van de verplichtingen die met de toepassing van de MAR wijzigt, is het opsporen en melden van een redelijk vermoeden van marktmisbruik. De regels hieromtrent zijn neergelegd in art. 16 MAR.

De meldplicht gold reeds in Nederland op grond van art. 5:62 Wft voor beleggingsondernemingen. De meldplicht uit art. 16 MAR bepaalt dat wanneer een normadressant een redelijk vermoeden heeft dat wordt gehandeld in strijd met het verbod op handel met voorwetenschap of in strijd met het verbod op marktmanipulatie, die (rechts)persoon verplicht is dat vermoeden onverwijld te melden bij de AFM. Hiernaast introduceert art. 16 MAR een (actieve) opsporingsplicht naar marktmisbruik voor normadressanten.

In deze bijdrage wordt ingegaan op de reikwijdte en inhoud van de verplichtingen uit art. 16 MAR en de bijbehorende uitvoeringsregels (ook wel technische standaarden genoemd). De uitvoeringsregels zijn opgesteld door ESMA6 en worden vastgesteld door de Europese Commissie. Op het moment van schrijven zijn de uitvoeringsregels nog niet vastgesteld; het voorliggend artikel verwijst dus naar de concept uitvoeringsregels.

Lees verder:

• Het nieuwe opsporen en melden van marktmisbruik door mr. C.J. Langendijk en mr. A.L. Wilmink MSc in Tijdschrift voor Financieel Recht 2016 nr. 6 

Meer weten over de (gevolgen van) het nieuwe Europese marktmisbruik-regime voor Nederland? Kom dan op Dinsdag 11 oktober 2016 naar de Cursus Marktmisbruik.

Klik hier voor meer informatie.

Online Public Response to Dutch News About Money Laundering

In this paper the authors analyze how Dutch Public Prosecution’s press releases about money laundering and underground banking are received by producers and consumers of online news reports. First, a closer look is taken at how journalists (re)framed six official press releases in 75 news reports. It turns out that journalists do not regularly adopt the success frame that the Public Prosecution uses in its press releases. Furthermore, the role of the Public Prosecution Service or the police is downplayed. The moral message that “crime should not pay” receives no coverage in news reports. Second, the authors analyze how the news reports generated 276 online comments.

The authors distinguish three ways in which online commenters respond to news reports; they (1) appreciate, (2) downplay or (3) condemn the authorities’ success. Commenters are particularly likely to downplay or condemn the police’s success. When a news report focuses on ‘underground bankers’, commenters often express a negative opinion about the effort to curb money laundering. It also appears that readers did not always understand the use of a term like underground banking.

Lees verder:

• Online Public Response to Dutch News About Money Laundering, European Journal on Criminal Policy and Research

Meer weten? Kom dan op vrijdag 7 oktober 2016 naar de Cursus Witwasbestrijding. Klik hier voor meer informatie of om in te schrijven.

Leestip: Steeds minder vrijblijvend, Internationale samenwerking in strafzaken

De grondregel in internationaal recht is vanouds dat staten geheel vrij zijn om internationale samenwerking in strafzaken te verlenen of te weigeren, tenzij zij onderling bij verdrag anders hebben afgesproken. Maar geldt die vrijheidsregel tegenwoordig nog wel? En hoeveel vrijheid bestaat er in de praktijk nog? Deze vragen stelt Ward Ferdinandusse aan de orde in zijn oratie Steeds minder vrijblijvend: internationale samenwerking in strafzaken.

Positieve verplichtingen ten aanzien van mensenrechten kunnen staten nopen tot het verzoeken en verlenen van rechtshulp. Daardoor kan de vrijheid van staten om rechtshulp te verlenen of te weigeren worden ingeperkt. Het valt te verwachten dat het internationaal recht zich op dit gebied de komende tijd verder zal ontwikkelen. Het is maar de vraag of de Nederlandse wetgeving daar wel op is afgestemd. De Nederlandse wet sluit namelijk in vele situaties internationale samenwerking uit. Kan dat nog wel, als het internationaal recht steeds minder vrijheid biedt om een verzoek om internationale samenwerking te weigeren? En is er een alternatief?

Deze rede werd in verkorte vorm uitgesproken bij de aanvaarding van het ambt van bijzonder hoogleraar internationaal strafrecht aan de Rijksuniversiteit Groningen op dinsdag 19 januari 2016.

Praktische Informatie

• Auteur: Prof.mr.dr. Ward Ferdinandusse
• Aantal: pagina's 28
• Publicatiedatum: 9-06-2016

Klik hier om het boek te bestellen via SDU.

The Directive on the Presumption of Innocence: A Missed Opportunity for Legal Persons?

The recently adopted Directive on the strengthening of certain aspects of the presumption of innocence and the right to be present at trial in criminal proceedings (hereafter: Directive on the Presumption of Innocence) applies exclusively to natural persons. This is in contrast to previously adopted directives of the Roadmap for strengthening procedural rights in criminal proceedings which applied to suspected or accused persons and did not explicitly exclude legal persons. Herefore, one could argue that legal persons could benefit from the implementation of relevant provisions of the previously adopted directives of the Roadmap but that they cannot infer rights from the Directive on the Presumption of Innocence.

Limiting the scope of application of the Directive on the Presumption of Innocence to natural persons was an explicit choice of the EU legislator. The legislative history of the Directive shows that the European Parliament tried to broaden its scope in order to cover legal persons. However, the Council, supported by the Commission, rejected the Parliament’s approach. In support of its arguments, the Council and the Commission referred to several considerations that have now been incorporated into the recitals of the Directive. Accordingly, the EU legislator considered the needs and levels of protection for individuals and legal persons with regard to certain aspects of the presumption of innocence to differ. The EU legislator hereby relies on the case law of the Court of Justice. It has held that the rights stemming from the presumption of innocence do not accrue equally to both categories of persons. Ultimately, the recitals recall that, in light of national law, as well as of Union law and national case law, legislative action with regard to legal persons is considered premature. These arguments raise several interesting issues.

Lees verder:

• The Directive on the Presumption of Innocence: A Missed Opportunity for Legal Persons? door Stijn Lamberigts in Eucrim 1 / 2016