'Ne bis in idem: a separation of acts in transnational cases?'

This paper analyses the case-law of the European Court of Justice on the substantive scope of ne bis in idem in transnational cases and evaluates the findings in light of the different concepts of legal interests inherent in the concept of crime as a material notion. The author argues that the application of the interpretation of the ECJ to crimes against collective interests is insufficiently justified. As a result, the interpretation of ne bis in idem based on material facts appears only partially correct and a sense of distrust seems to be cemented between member states creating obstacles to a successful reform of the principle. Part one attempts to defend that the reasoning put forward by the court lacks relevance and evaluates how this affects mutual trust. Part two analyses this interpretation in the light of different forms of legal interest. Part three examines how later case-law has tried to explain the problematic interpretation of early cases and its relationship with the Charter of Fundamental Rights of the European Union. The article will conclude by summarising the findings which may put into perspective the more general challenges of cooperation in criminal matters within the EU.

Lees verder:

• Ne bis in idem: a separation of acts in transnational cases? Perspectives on Federalism, Vol. 7, issue 2, 2015

'Strafrecht als probleemgerichte aanpak van corruptie? Studies naar de responsiviteit van anticorruptiebeleid in Nederland en Roemenië'

Concreet ten aanzien de strafrechtelijke aanpak is de vraag of corrupt gedrag inderdaad het gevolg van een kosten en baten analyse is. In dit artikel proberen de auteurs deze vraag te beantwoorden door een vergelijking te maken tussen twee landen binnen de Europese Unie die zowel wat betreft de omvang van corruptie als het gevoerde anti-corruptiebeleid sterk verschillen: Nederland en Roemenië. Eerst worden kort de verschillen in anti-corruptie beleid tussen de twee landen beschreven. Dat wordt gedaan op basis studies en evaluaties van GRECO (Group of States against Corruption), OESO, de Europese commissie en Transparency International. Vervolgens kijken de auteurs naar de uitkomsten van een studie naar mogelijke oorzaken van corruptie in Nederland en naar mogelijke oorzaken van corruptie in Roemenië. Bij de studies in Nederland en Roemenië waren de auteurs van dit artikel betrokken. Lees verder:

• Strafrecht als probleemgerichte aanpak van corruptie? Studies naar de responsiviteit van anticorruptiebeleid in Nederland en Roemenië door Prof. W. Huisman en M. Gorsira MSc in TBS&H 1(6)

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op TBS&H.

Leestip: 'Het havenschandaal, het verbijsterende verhaal achter een miljoenenaffaire'

Hoe heeft het havenschandaal kunnen gebeuren en wie waren hier precies bij betrokken? Journalist Frank de Kruif ging op zoek naar de antwoorden. 30 augustus 2004 was een zwarte dag voor de haven van Rotterdam; de directeur van het Havenbedijf Rotterdam, Willem Scholten, werd op non-actief gesteld. Scholten had, zonder zijn politieke bazen daarover te informeren, voor 180 miljoen euro aan garanties voor bankleningen aan zakenman Joep van den Nieuwenhuijzen gegeven. Dat kwam pas aan het licht toen verschillende onderdelen van de onderneming van Van den Nieuwenhuijzen failliet gingen en de banken hun geld opeisten.

Praktische Informatie

Auteur	Frank de Kruif
Redactie	Sander van Vlerken
Taal	Nederlands
Gewicht	362,00 gram
Druk	1
ISBN10	9044535803
ISBN13	9789044535808
Product breedte	134 mm
Product hoogte	23 mm
Product lengte	213 mm

Over de auteur

Frank de Kruif werkte als freelancer voor het Rotterdams Nieuwsblad en was redacteur van het Nieuwsblad Transport. De Kruif heeft het havenschandaal vanaf het begin op de voet gevolgd.

Klik hier om het boek te bestellen via Bol.com.

'Nieuwe wetgeving niet-ambtelijke omkoping: een stap voorwaarts?'

Op 1 januari 2015 is het wetsvoorstel ‘Verruiming mogelijkheden bestrijding financieel-economische criminaliteit’ in werking getreden. Volgens oud-minister Opstelten van Veiligheid en Justitie zorgt de combinatie van hoge winsten en verhoudingsgewijs lage straffen ervoor dat het plegen van financieel-economische fraude aantrekkelijk is. Het kabinet wil dat dit tot het verleden gaat behoren en heeft daarom de wettelijke sancties voor financieel-economische criminaliteit aangescherpt en de bevoegdheden voor opsporing en vervolging van dit soort feiten verruimd.

Het is goed om te zien dat de wetgever een einde heeft gemaakt aan de (on)gelijktijdigheidsproblematiek. De giften, diensten of beloften die zijn verleend, aangeboden, aangenomen of gevraagd vallen sinds 1 januari 2015 onder het niet-ambtelijke omkopingsartikel. Ook is een strafverhoging van twee naar vier jaar gevangenisstraf voor het delict actieve en passieve niet-ambtelijke omkoping verdedigbaar. Daarbij zou het de wetgever sieren in het kader van de aanvang van de verjaringstermijnen nader aandacht te besteden aan de ongelijke behandeling van de omkoper en de omgekochte.

Het is verder onduidelijk hoe het nieuwe bestanddeel ‘in strijd met zijn plicht’ zich in de rechtspraak zal ontwikkelen. Bezien moet worden of dit bestanddeel op termijn – net als in de ambtelijke omkopingsbepalingen – een arbitrair karakter krijgt. Ook kan men zich afvragen of het in de toekomst wenselijk is om enkel het aannemen of verlenen van een gift, dienst of belofte strafbaar te stellen. Deze stelling kan worden ingenomen in navolging van onder andere de huidige Deense strafbepaling en met een beroep op enkele commentaren uit de parlementaire geschiedenis. Voor nu volstaat de opmerking dat de nieuwe wetgeving een stap voorwaarts is. Beter een stap in de goede richting dan met grote stappen gauw thuis komen!

Lees verder:

• Nieuwe wetgeving niet-ambtelijke omkoping: een stap voorwaarts? door mr. dr. drs. G.G. Vos in TBS&H 1(6)

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op TBS&H.

Nieuwe editie TBS&H: Themanummer Omkoping

Onlangs is de zesde editie van het Tijdschrift voor Bijzonder Strafrecht en Handhaving verschenen. Het betreft een themanummer over corruptie(bestrijding). Het nummer bevat de volgende bijdragen:

Redactioneel

• ‘Kleine wasjes grote wasjes laat maar draaien’ door A.H.M. de Groot

Artikelen

• Corruptie: status quo en de toekomst door mr. T. van Roomen, mr. A. Verbruggen
• Strafrecht als probleemgerichte aanpak van corruptie? Studies naar de responsiviteit van anticorruptiebeleid in Nederland en Roemenië door Prof. W. Huisman, M. Gorsira MSc
• Steekspel met de fiscus De fiscale aftrekbeperking van steekpenningen door mr. A.A. Feenstra, G.H. Ulrich
• Betrekken integriteit handelsagenten bij due diligence is een must door dr. S. Iyer, mr. A.B. Scheltema Beduin
• Nieuwe wetgeving niet-ambtelijke omkoping: een stap voorwaarts? door mr. dr. drs. G.G. Vos

Trending Topics

• Yates Memo: Individual responsibility for corporate fraud door mr. J. Verhaert

Klik hier voor meer informatie.

'De verzamelpandakte-constructie in het strafrecht'

De zogenaamde ‘verzamelpandakteconstructie’ biedt een uiterst efficiënte wijze van vestiging van zekerheden. Door middel van één geregistreerde onderhandse akte vestigen banken dagelijks met gebruikmaking van een in algemene voorwaarden opgenomen volmacht namens nagenoeg al hun kredietnemers pandrechten op alle beschikbare vorderingen. Massificatie van ons vermogensrecht pur sang. In deze bijdrage wordt de vraag behandeld in hoeverre de pandgever en bank vanuit strafrechtelijk oogpunt laakbaar handelen bij het gestandaardiseerd registreren van de verzamelpandakte. Lees verder:

• De ‘verzamelpandakte-constructie’ in het strafrecht door A.. Karapetian & F.M.J. Verstijlen in WPNR 146e jrg., nr. 7080, 24 oktober 2015

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op WPNR.

'Het civielrechtelijk bestuursverbod: gevolgen voor de bestuurder met een arbeidsovereenkomst'

Op 23 juni 2015 is het wetsvoorstel civielrechtelijk bestuursverbod door de Tweede Kamer aangenomen. Op grond hiervan kan het een bestuurder worden verboden zijn functie als bestuurder uit te voeren. Deze bijdrage bespreekt de arbeidsrechtelijke consequenties van dit wetsvoorstel en gaat in op de vraag hoe in de praktijk kan worden omgegaan met een bestuurder die een bestuursverbod opgelegd krijgt. Lees verder:

• Het civielrechtelijk bestuursverbod: gevolgen voor de bestuurder met een arbeidsovereenkomst door M. ten Broeke & I. Zaal in ArbeidsRecht 22e jrg., nr. 10, 2015

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op ArbeidsRecht.

'Streng doch rechtvaardig of overdaad schaadt? Enkele beschouwingen over boetes in bijstandsland'

Op 1 januari 2013 is de Wet aanscherping handhaving en sanctiebeleid SZW-wetgeving in werking getreden. Deze ‘Fraudewet’ ziet op SZW-wetgeving in brede zin, dus op de socialezekerheids- en arbeidswetgeving. Voor de WWB heeft de Fraudewet geleid tot de invoeging van artikel 18a WWB over de bestuurlijke boete. De kern van dit artikel is het eerste lid, dat regelt dat het college een bestuurlijke boete moet opleggen bij schending van de inlichtingenverplichting. Het is een imperatief geredigeerde bepaling. De onder Gst. 2015/98 opgenomen uitspraak van 23 juni 2015, is de eerste uitspraak van de Centrale Raad over het per 1 januari 2013 verzwaarde boeteregime onder de Wet werk en bijstand (WWB). In deze uitspraak gaat de Centrale Raad verder op de eerder door hem ingeslagen weg. Geconstateerd wordt dat de CRvB uiteenzet dat hij de WW-uitspraak van 24 november 2014 onverkort toepast in bijstandszaken. Lees verder:

• Streng doch rechtvaardig of overdaad schaadt? Enkele beschouwingen over boetes in bijstandsland door C.W.C.A. Bruggeman & H.F. van Rooij in De Gemeentestem 165e jrg., nr. 7427, 20 oktober 2015

U kunt dit artikel enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op De Gemeentestem.

Meer weten over dit onderwerp? Kom dan op 27 november 2015 naar de Cursus Handhaving van Sociale Zekerheidsfraude.

Klik hier voor meer informatie.

'Fraude aan de kant van het gevonden slachtoffer. Een status aparte?'

In het verzekeringsrecht geldt dat (vermoeden van) fraude leidt tot sanctionering. In dit artikel wordt onderzocht of bij vastgestelde fraude het gehele recht op uitkering vervalt als de frauderende partij (het gevonden slachtoffer) niet een eigen verzekerde is, maar een derde die of bij de verzekerde of rechtstreeks bij de verzekeraar een claim indient. Besproken wordt achtereenvolgens het verval van het recht op uitkering op grond van de polisbepaling in de verzekeringsovereenkomst en op basis van de wet (art. 7:941 lid 5 BW). Geconcludeerd wordt dat de zware sanctie ex art. 7:941 lid 5 BW niet heeft te gelden als er sprake is van een toevallige ontmoeting van het gevonden slachtoffer en de dader. De grondslag voor deze zware sanctie moet namelijk worden gezocht in het vertrouwen dat aan de basis van de verzekeringsovereenkomst ligt. Lees verder:

• Fraude aan de kant van het gevonden slachtoffer. Een status aparte? door N. van Tiggele-van der Velde in Trema 38e jrg., nr. 8, oktober 2015

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op Trema.

'De slager die zijn eigen keylogger keurt: Unieke bevoegdheidsperikelen in de zaak Aydin C.'

Door toenemende digitalisering neemt internetcriminaliteit een hoge vlucht. Dit resulteert in het opzoeken van juridische grenzen door het Openbaar Ministerie. In de zaak van Aydin C., rekte het OM haar opsporingsbevoegdheden op en maakte gebruik van een zeer bijzonder opsporingsmiddel, de zogenoemde ‘keylogger’. Maar is het OM wel bevoegd dit middel in te zetten?

Lees verder:

• De slager die zijn eigen keylogger keurt: Unieke bevoegdheidsperikelen in de zaak Aydin C. door C.T.W. van Dijk in Tijdschrift Praktijkwijzer Strafrecht Aflevering 13

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u beschikt over een abonnement op het Tijdschrift Praktijkwijzer Strafrecht.