'Gedeeld geheim, verloren geheim?'

De Belastingdienst heeft een wettelijke geheimhoudingsplicht wat betreft persoonsgegevens en privacygevoelige informatie. Toch lijkt het erop dat de laatste jaren steeds meer gebruik wordt gemaakt van uitzonderingen op deze geheimhoudingsplicht. Voor de belastingplichtige is daardoor niet meer duidelijk wie welke informatie over hem heeft.

Recentelijk tikte de Rechtbank Rotterdam de Belastingdienst op de vingers, omdat er gegevens over inkeerders waren verstrekt aan de Autoriteit Financiële Markten. Door deze gegevensverstrekking werd een bestuurder van een instelling ontslagen. Hij stond bij de Belastingdienst bekend als ‘inkeerder’, wat zijn betrouwbaarheid als bestuurder aantastte. Hiermee stond immers vast dat de bestuurder in het verleden onjuiste aangiften had ingediend.

De Belastingdienst heeft een geheimhoudingsplicht die is neergelegd in art. 67 AWR. Dit neemt niet weg dat de Belastingdienst in bepaalde situaties verplicht is om de geheimhoudingsplicht ex art. 67 AWR opzij te zetten. Een geheimhoudingsplicht wekt echter de suggestie dat gegevens juist niet verder worden verstrekt. Dit lijkt op gespannen voet met elkaar te staan.

In dit artikel onderzoek ik wat het belang van de geheimhoudingsplicht is en in hoeverre art. 67 AWR dit belang beschermt. Daarbij richt ik mij op de uitwisseling van gegevens door de Belastingdienst met anderen dan de belastingplichtige. Bovendien beperk ik mij tot de positie van belastingplichtigen en de uitwisseling van hun individuele gegevens binnen Nederland. De wetgeving ten aanzien van de Basisadministratie inkomen en internationale gegevensuitwisseling laat ik hier zo veel mogelijk buiten beschouwing.

In deze bijdrage begint de auteur met een uiteenzetting van het belang van de geheimhoudingsplicht. Vervolgens wordt geanalyseerd de reikwijdte van art. 67 AWR en art. 43c Uitvoeringsregeling AWR. Daarbij gaat de auteur kort in op de wijzigingen die de Wet Versterking fiscale rechtshandhaving met zich heeft gebracht. Vervolgens wordt de rechtsbescherming van belastingplichtigen in kaart gebracht. Tot slot wordt onderzocht hoe het belang van de geheimhoudingsplicht ex art. 67 AWR zich verhoudt tot de huidige wettelijke bepaling en de reikwijdte daarvan.

Lees verder:

• Gedeeld geheim, verloren geheim? door mr. dr. M.B.A. van Hout in Tijdschrift voor Formeel Belastingrecht

'De Belgische dataretentiewetgeving na het vernietigingsarrest van 11 juni 2015: another one bites the dust?'

De vernietiging van de Belgische dataretentiewetgeving door het Grondwettelijk Hof bij arrest van 11 juni 2015 doet vragen rijzen naar de gevolgen hiervan voor de internetserviceproviders en naar de beperkingen die het proportionaliteitsbeginsel oplegt aan toekomstige dataretentiewetgeving. In dit artikel wordt hier nader op ingegaan, en onderzocht in welke mate het nieuwe voorontwerp van wet inzake dataretentie een antwoord biedt op de kritiek van het Hof van Justitie en het Grondwettelijk Hof. Deze bijdrage gaat eerst in op de inhoud van het arrest van het Grondwettelijk Hof van 11 juni 2015 en de gevolgen hiervan voor de internetserviceproviders. Daarna beantwoordt de auteur de vraag welke beperkingen het proportionaliteitsbeginsel oplegt aan toekomstige dataretentiewetgeving. Tot slot volgt een analyse van het recente voorontwerp van wet inzake dataretentie dat beoogt een antwoord te bieden op de kritiek van het Hof van Justitie en het Grondwettelijk Hof en een besluit. Lees verder:

De Belgische dataretentiewetgeving na het vernietigingsarrest van 11 juni 2015: another one bites the dust? door A. Carton in Computerrecht 5, 2015

Dit artikel kunt u enkel raadplegen indien u bent geabonneerd op Computerrecht. 

Enkele recente ontwikkelingen in milieurechtelijke jurisprudentie

Het afgelopen jaar zijn er weer interessante milieurechtelijke uitspraken gewezen. In deze kroniek uit Bouwrecht worden uitspraken gesignaleerd van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State en rechtbanken die het afgelopen jaar zijn opgevallen.

Aan de orde komen uitspraken over onder meer: het Activiteitenbesluit milieubeheer, de (voorbereidings)procedure van een milieurechtelijk besluit, de omgevingsvergunning voor milieu (milieuvergunning), andere milieurechtelijke onderwerpen en de bestuursrechtelijke handhaving.

Lees hier het volledige artikel:

• Enkele recente ontwikkelingen in milieurechtelijke jurisprudentie door mr. dr. V.M.Y. van ’t Lam in Bouwrecht Afl. 7 - juli 2015

'Corruptiebestrijding in de praktijk'

Met de FIFA-zaak staat de bestrijding van corruptie weer uitgebreid in de belangstelling. En wederom blijkt dat de arm van de Amerikaanse autoriteiten lang is. Dat zou voor de Nederlandse compliance officer geen verassing meer mogen zijn. Wel is het verassend dat er vanuit deze zaak links naar Nederland blijken te zijn. Mede daardoor doet de FIFA-zaak mij denken aan de Shot-Show case van enkele jaren geleden, waarbij bij de auteur de vraag rees of de FIFA-zaak wel succesvol kan worden afgesloten door de Amerikaanse justitie. In dit artikel wordt dat verder uitgewerkt. Tot slot volgen nog enkele woorden van advies voor de Nederlandse compliance officer, als opmaat voor een serie artikelen over het tegengaan van corruptie. Lees hier het volledige artikel:

• Corruptiebestrijding in de praktijk door Geert Vermeulen in  Tijdschrift De Compliance Officer

'Strafbare feiten en de reikwijdte van de opzetclausule in aansprakelijkheidsverzekeringen'

Slachtoffers of hun nabestaanden die aanspraak maken op schadevergoeding, zijn in de praktijk in belangrijke mate afhankelijk van verzekeringsdekking aan de zijde van de aansprakelijke. Omdat aansprakelijkheidsverzekeringen op grote schaal zijn afgesloten, is die dekking in veel gevallen en in hoge mate gegarandeerd. Dit is daarentegen niet zonder meer het geval indien de schade door een strafbaar feit is veroorzaakt. Dan is niet ondenkbaar dat er als gevolg van de in deze verzekeringen voorkomende opzetclausule geen dekking is. Daarmee is niet gezegd dat er bij elk strafbaar feit geen dekking is. Dat is afhankelijk van de precieze reikwijdte van de opzetclausule. In deze bijdrage poogt de auteur de reikwijdte van de door verzekeraars sinds 2000 gehanteerde opzetclausule te omschrijven. Bij onderzoek naar de precieze grenzen van de opzetclausule bevinden we ons, zo zal blijken, al snel op het gebied van strafbare feiten. De vraag die dientengevolge in deze bijdrage onder meer aan de orde komt is of de gevolgen van culpoze delicten gedekt zijn en wat in dezen de situatie is bij voorwaardelijk opzet.

Lees verder:

• Strafbare feiten en de reikwijdte van de opzetclausule in aansprakelijkheidsverzekeringen door Niels Frenk in VR 2015/36

 Dit artikel is enkel te raadplegen indien u bent geabonneerd op Verkeersrecht ANWB.

'De WAHV: kritische noten'

Met ingang van 1 januari 2000 werd het beroep in cassatie tegen beslissingen van de kantonrechter in zaken betreffende de Wet administratiefrechtelijke handhaving verkeersovertredingen (WAHV) vervangen door hoger beroep op het gerechtshof. In april 2000 werd in de eerste zaak in hoger beroep uitspraak gedaan. Over de processuele aspecten van het werk van het Gerechtshof Leeuwarden als eerste en hoogste rechter in het bestuursstrafrecht publiceerde Vellinga in 2002 een artikel in dit tijdschrift onder de titel: “Twee jaar Wet Mulder in hoger beroep: een verslag”. De wijze waarop de zaken worden afgedaan, heeft in de loop van de tijd geen wezenlijke veranderingen ondergaan, met dien verstande dat het aantal zaken inmiddels fors is toegenomen. Kwamen in de jaren 2000 en 2001 respectievelijk 469 en 667 zaken bij het hof binnen, in de jaren erna liepen de aantallen fors op, met een piek in 2008, in welk jaar 3.145 zaken binnenkwamen, waarna de hoeveelheid weer wat afnam. In 2013 wordt weer een stevige instroom verwacht, op grond van de bijna 800 binnengekomen zaken in de eerste drie maanden. Vanaf het jaar 2000 tot en met maart 2013 zijn in totaal meer dan 22.000 zaken afgedaan.

Nu, ruim tien jaar na het artikel van Vellinga, is het tijd om in te gaan op een aantal aspecten van de rechtspraak in WAHV-zaken. De auteur van dit artikel bespreekt een drietal ontwikkelingen die hij zorgelijk acht, in oplopende mate van ernst. In de eerste plaats wordt het functioneren van de CVOM als beroepsinstantie en de gebreken in dat functioneren besproken. Ten tweede behandelt de auteur de sterke verhogingen van de sancties die met ingang van 2012 zijn ingevoerd, vooral voor de als asociaal aangemerkte gedragingen. Ten slotte geeft de auteur zijn standpunt weer met betrekking tot de introductie van de registercontrole met betrekking tot de verzekeringsplicht voor motorvoertuigen in de WAHV. De laatste twee ontwikkelingen maken de gebreken in het functioneren van de CVOM des te ernstiger.

Lees verder:

• De WAHV: kritische noten door A. Dijkstra in Verkeersrecht ANWB aflevering 1 2015

Dit artikel is enkel te raadplegen indien u bent geabonneerd op Verkeersrecht ANWB.

'Klokkenluiden en het belang van een open organisatiecultuur'

In deze bijdrage wordt de problematiek van klokkenluiden in publieke organisaties besproken geplaatst tegen het bredere perspectief van politiek-ambtelijke verhoudingen. Het verschijnsel hangt nauw samen met enerzijds de politieke loyaliteit en anderzijds de professionaliteit van de ambtenaar. Klokkenluiden krijgt steeds meer een positief onthaal door de toegenomen betekenis van de vrijheid van meningsuiting, de toenemende wens tot openbaarheid, veranderde opvattingen over politiek en ministeriële verantwoordelijkheid en een toenemend wantrouwen in de overheid en instituties. Tegelijkertijd signaleert de auteur ook enkele risico’s aan klokkenluiden, zoals de schade voor de betreffende organisatie bij onzorgvuldig gebruik, de onmogelijkheid om het begrip ‘misstand’ helder te definiëren en, in relatie daarmee, het risico op onzuivere motieven bij klokkenluiden. Verder zijn er de gevolgen voor de verhoudingen binnen de organisatie en het miskennen van het gevaar van het naar buiten brengen van schadelijke informatie, voor het openbaar belang, maar ook voor de privacy van burgers. Deze risico’s moeten terdege onder ogen worden gezien. De auteur ziet wetgeving niet als belangrijkste antwoord op dit vraagstuk, maar ziet de oplossing veelal in aanhoudende aandacht voor de cultuur en omgangsvormen binnen een ambtelijke organisatie. Een open organisatiecultuur is de beste garantie dat klokkenluiden een incidenteel verschijnsel blijft. Lees hier het volledige artikel:

• Klokkenluiden en het belang van een open organisatiecultuur door L.F.M. Verhey in Regelmaat 30e jrg., nr. 4, 2015

Zakboek Handhaving Milieuwetgeving 2016

'Zakboek Handhaving Milieuwetgeving' geeft een heldere handreiking voor toezichthouders en handhavers van overheden bij hun uitvoering in de praktijk om de fysieke leefomgeving te beschermen. Het bevat veel direct toepasbare informatie in de handhavingspraktijk. De bestuurlijke handhaving staat centraal. Het zwaartepunt van dit boek ligt op het toezicht en de feitelijke sanctionering. De mogelijkheden, maar ook de beperkingen van handhavingsacties worden belicht. Daarbij wordt verwezen naar wet- en regelgeving en jurisprudentie. Juridische begrippen zijn helder uitgelegd en de jurisprudentie is kort en krachtig samengevat.

Deze 2016-editie behandelt ook de verschillen tussen de Omgevingswet en de huidige uitvoeringspraktijk.

Praktische Informatie

Auteur: Dick van der Meijden Aantal pagina's: 492 blz. 1e druk | 2015

ISBN-13: 9789013131932

Klik hier om het boek te bestellen via Jongbloed.

'Evenredigheid en de Beleidsregel boeteoplegging Wav 2015: oude wijn in nieuwe zakken!'

Per 1 juli 2015 is het langverwachte gewijzigde boetebeleid van de Wet arbeid vreemdelingen (Wav), de Beleidsregel boeteoplegging Wet arbeid vreemdelingen 2015 (de Beleidsregel Wav), in werking getreden. Voor veel werkgevers die zich geconfronteerd (kunnen) zien met Wav-boetes zal de inhoud teleurstellend zijn. Eerdere toezeggingen van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid zijn namelijk niet terug te vinden in deze Beleidsregel Wav. Zowel de beloofde waarschuwing (in plaats van een boete) voor werkgevers die een eerste overtreding begaan als de nadere criteria ter invulling van het begrip ‘evenredigheid’ hebben hun beslag niet in de Beleidsregel Wav gekregen. Dat betekent dat alle ondernemingen die één vreemdeling zonder tewerkstellingsvergunning arbeid laten verrichten een boete van € 12.000 opgelegd zullen krijgen. Daarbij speelt geen rol of het een eerste overtreding is, of loon is betaald en premies zijn afgedragen of dat willens en wetens de Wav is overtreden. Daarmee wordt de sinds 2005 bestaande boetepraktijk van de minister van Sociale Zaken en Werkgelegenheid gehandhaafd. Lees verder:

• Evenredigheid en de Beleidsregel boeteoplegging Wav 2015: oude wijn in nieuwe zakken!, Stibbe

'De officier van justitie en de behandeling van de vordering van de benadeelde partij ter zitting'

De vordering van de benadeelde partij in het strafproces is van civielrechtelijke aard (art. 334 Sv). De regels van het strafproces (art. 311 en 329 Sv) leiden ertoe dat de vordering eerst behandeld wordt nadat de Officier van Justitie daarover in zijn requisitoir een standpunt heeft ingenomen. Het zou beter zijn dat de Officier van Justitie eerst na een debat tussen benadeelde partij en verdachte een advies geeft aan de rechter over de afdoening van de vordering. Lees verder:

• De officier van justitie en de behandeling van de vordering van de benadeelde partij ter zitting door A. Schoep in Proces nr. 4, 2015

U kunt dit artikel enkel raadplegen indien u beschikt over een abonnement op het tijdschrift Proces. Het artikel is tevens los te koop.