In deze bijdrage constateert de auteur dat regels uit de wetboeken van strafrecht en strafvordering of daaraan ten grondslag liggende beginselen in toenemende mate van invloed zijn op het fiscale boeterecht. Aan de hand van een aantal voorbeelden laat hij zien hoe die invloed zich kan doen gelden.
Lees verder:
Schikken met kapitaalkrachtige verdachten in grote fraudezaken ligt gevoelig. De maatschappij heeft geen zicht op wat zich in de achterkamertjes heeft afgespeeld en de rechter staat buitenspel en kan geen juridisch oordeel geven over toch juist zo belangwekkende zaken. Middels een ‘breder persbericht’ probeert het OM inmiddels aan de kritiek tegemoet te komen. Daarmee is het probleem nog niet helemaal opgelost.
Lees verder:
In zijn conclusie van 16 december 2014 heeft de procureur-generaal bij de Hoge Raad laten weten voornemens te zijn in strafzaken geen standpunt meer in te nemen als een zaak zich naar zijn mening leent voor afdoening op de voet van artikel 80a RO.2 De tijd die daardoor vrijkomt, wil hij besteden aan zaken die voor een volledige behandeling in cassatie geschikt zijn en waarin een conclusie een duidelijke toegevoegde waarde heeft. In andere zaken lijkt een conclusie hem niet langer nodig. Hij meent dat er geen verplichting bestaat om een standpunt over de afdoening via artikel 80a RO in te nemen. De vraag is echter of het de procureur-generaal zonder wetswijziging vrijstaat in het geheel geen conclusie c.q. standpunt te nemen en of sprake is van een wenselijke stap. De auteur meent dat beide vragen uiteindelijk ontkennend moeten worden beantwoord.
Lees verder:
Naast de rechter kunnen ook het Openbaar Ministerie en bestuursorganen straffen opleggen. De auteur, Jan Crijns (Universiteit Leiden), verkent, analyseert en plaatst enkele kritische kanttekeningen bij het stelsel van buitengerechtelijke afdoening. Uitgangspunt is dat bij het vormgeven van het proces van buitengerechtelijke afdoening recht moet worden gedaan aan de belangen van alle betrokkenen. Vanuit het perspectief van justitiabelen bekijkt de auteur wat de verschillen zijn tussen de bestuurlijke boete en de strafbeschikking, of en in hoeverre deze zijn te rechtvaardigen en hoe de wetgever de keuze maakt tussen bestuursrechtelijke handhaving en strafrechtelijke handhaving. Afgesloten wordt met een aantal observaties ten aanzien van het fenomeen bestraffend bestuur, de bestuurlijke boete én de strafbeschikking, de afbakening tussen de afdoening langs de weg van het bestuursrecht en het strafrecht en de uniformering van de bestuurlijke boet en de strafbeschikking. De gegeven stand van zaken is volgens de auteur slechts een voorlopige; de ontwikkelingen op dit gebied zijn moeilijk te voorspellen.
Lees verder:
Dit boek is bedoeld als naslagwerk voor veel voorkomende vormen van fraude. Per fraudevorm zijn de modus operandi, tendenties, onderzoeksmogelijkheden en het juridische kader weergegeven. Er is gestreefd naar volledigheid van de te behandelen onderwerpen. Zo zijn nieuwe wetsvoorstellen opgenomen en zijn honderden (recente) uitspraken verwerkt.
Het boek is bedoeld voor diegenen die zich professioneel met fraude bezighouden (opsporingsambtenaren, advocaten, rechters, onderzoekers) of meer van fraude willen afweten. Het biedt een eerste blik op het waarom van frauderen en op het onderzoeken en vervolgen ervan. Er zijn vele voorbeelden en strafmaten uitgewerkt in dit boek, aangevuld met de laatste ontwikkelingen op dit terrein.
Auteur: Martin Scharenborg 380 blz. NUR-code: 824 Prijs: € 44,81 excl. btw
Scharenborg is jurist-accountant die zich het strafrecht, ondernemingsrecht en fiscaalrecht meester heeft gemaakt. Hij is de auteur van verschillende artikelen en boeken op het gebied van fraude. Eerder heeft hij gewerkt voor forensische accountantskan toren en thans is hij werkzaam als fraudeofficier van justitie bij het Openbaar Ministerie. Uitdrukkelijk wordt opgemerkt dat dit boek geschreven is op persoonlijke titel.
Klik hier om het boek te bestellen via SDU.
Door de opmars van het strafrecht binnen het insolventierecht dreigt een vergaande gelijkschakeling tussen de faillissementspauliana en de bankbreukbepalingen. Ten onrechte dreigen daarbij schuldeisersbenadelende handelingen die met fraude niets te maken hebben, toch binnen het bereik van het strafrecht te komen.
The purpose of this paper is to analyse the current significance of the right to examine, or have examined, incriminating witnesses within the jurisprudence of the European Court of Human Rights. In order to undertake this analysis, the paper will begin by recalling the traditional way through which Strasbourg has guaranteed the right to confrontation, namely through the “sole or decisive” rule which states that the rights of the defence are unacceptably undermined when a conviction is mainly based on evidence not subjected to confrontation. The discussion will subsequently focus on a recent and crucial judgement (Al-Khawaja and Tahery v. United Kingdom) that has inaugurated a new approach: the “overall examination”. Owing to this “overall examination” the use of untested evidence — even when decisive for convicting the accused — is “fair” in the presence of strong procedural safeguards, which permit a proper assessment of the reliability of unchallenged depositions.Special attention will be paid to the effects of the overruling on the scope of the European right to confrontation and on its relationship with the increasingly wide notion of a “fair trial”. In the final section of the paper, the overruling will be examined in light of the European Court’s duty to develop common standards for the protection of human rights.
Lees verder:
Begin 2015 is de Wet verruiming mogelijkheden bestrijding financieel-economische criminaliteit in werking getreden. Uit de parlementaire behandeling volgt dat de concrete uitwerking van een aantal met deze wet verband houdende onderwerpen aan de (rechts)praktijk wordt overgelaten. Dat is bezwaarlijk, aangezien de wet niet alleen tot gevolg heeft dat ondernemingen en leidinggevenden hogere straffen en voordeelsontnemingen riskeren, maar de wet ook een aanzienlijk ruimere inzet van opsporings- en dwangmiddelen mogelijk maakt. Dit artikel bevat een overzicht van de wijzigingen die de nieuwe wet met zich meebrengt, alsmede van de kritiek die op het wetsvoorstel is geleverd. Er zal worden ingegaan op een aantal problemen die na invoering van de wet worden voorzien en tot slot worden stilgestaan bij de ingrijpende consequenties die de wet zal hebben voor ondernemingen en hun leidinggevenden die verdacht worden van financieel-economische delicten.
Lees verder:
Social network analysis (SNA) has taken its place in the field of criminology, although among Dutch criminologists the emphasis remains on conceptual contributions. Meanwhile, the world of criminal investigation and intelligence has witnessed the development of a blossoming SNA-practice. The emergence of big data makes SNA an indispensable tool to exploit the oceans of data in a meaningful way. Unfortunately, when it comes to employing SNA, academia and the investigations and intelligence domains remain separated. While Dutch analysts adopt scientific ideas and concepts, they rarely contribute to the body of literature; confidential SNA reports remain inaccessible. Shedding light on over forty SNA related internal police studies, this article bridges the gap between Dutch academic criminologists and ‘pracademics’ in law enforcement.
Lees verder:
Het lijkt erop dat elementen van de mededingingspraktijk van invloed zijn op de wijze waarop door ondernemingen strafzaken worden afgewikkeld met het Openbaar Ministerie. Het is de vraag of dat altijd in het belang van de onderneming is. In deze column breken de auteurs een lans voor een heroriëntatie op de praktijk van self-reporting.
Lees verder:
