In deze bijdrage staat het recente wetsvoorstel van Lammert van Raan (Partij voor de Dieren) centraal, dat als doel heeft om de ernstigste vormen van milieuvervuiling in Nederland strafbaar te stellen als ‘ecocide’. Het voorstel past in een wereldwijde trend van opkomende ecocidewetgeving. Het wetsvoorstel kan worden gezien als een moedige stap voorwaarts in de strijd tegen milieucriminaliteit, maar problemen omtrent het lex certa-beginsel en legaliteit zijn onverminderd aanwezig en vormen een serieuze bedreiging voor het slagen van het voorstel. Om het voorstel te verbeteren worden vier aanbevelingen gedaan: (1) er dienen er heldere grenzen te worden gesteld aan causaliteitsvereisten; (2) de vage delictsbestanddelen moeten worden geëxpliciteerd; (3) het opzetvereiste moet in lijn worden gebracht met de uitleg die de MvT daaraan geeft; en (4) om tegemoet te komen aan de wens van initiatiefnemer om middels het wetsvoorstel de administratieve afhankelijkheid te omzeilen dienen de delictsbestanddelen zó duidelijk te worden geformuleerd dat het te rechtvaardigen is dat een vergunning niet meer permitterend werkt. Daarvoor zullen de eerste twee aanbevelingen uitermate serieus moeten worden genomen.