Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 3 februari 2017,  ECLI:NL:GHARL:2017:799

Door en namens verzoeker is aangevoerd dat de kosten van de beklagprocedure ex artikel 12 van het Wetboek van Strafvordering voor vergoeding in aanmerking komen. Deze kosten zijn het gevolg van de omstandigheid dat verzoeker in een strafprocedure is betrokkene door het openbaar ministerie naar aanleiding van een aangifte door personen tegen wie verzoeker vervolgens zelf aangifte heeft gedaan ter zake van het doen van valse aangifte. Daarop is een beklag ex artikel 12 Sv ingesteld.

Gerechtshof Den Haag 9 februari 2017, ECLI:NL:GHDHA:2017:267

Het Haagse gerechtshof heeft een 57-jarige oud-advocaat uit Den Haag veroordeeld tot een gevangenisstraf van 40 maanden. De opgelegde straf is gelijk aan de eis van het openbaar ministerie. De rechtbank had eerder een gevangenisstraf opgelegd van 42 maanden. Door het aanzienlijke tijdverloop in deze zaak komt het hof tot een iets lagere straf.

Gerechtshof Amsterdam 23 januari 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:161

De raadsvrouw heeft ter terechtzitting in hoger beroep met betrekking tot hetgeen in de zaak met parketnummer 15-740760-10 onder feit 1 en 2 ten laste is gelegd, aangevoerd dat in deze zaken niet tot een veroordeling kan worden gekomen omdat slechts sprake is van wanprestatie en niet van oplichting. Bedrijf 1 was een bedrijf dat daadwerkelijk bestond en zich toelegde op de verkoop, reparatie en het onderhoud van zonneschermen. Dit betekent dat het niet uitvoeren van bestellingen in feite geen oplichting betreft maar wanprestatie. Het gebruik van valse namen is - aangezien er tussen het gebruik van die namen en de afgifte van gelden geen causaal verband bestaat - op zichzelf onvoldoende om tot bewezenverklaring van de tenlastegelegde oplichting te kunnen komen.