Het oriëntatiepunt fraude bestrijkt een wijd palet aan strafbare feiten, van overtredingen van bijzondere wetgeving tot meer commune en enigszins ‘alledaagse’ vormen van misdaad zoals valsheid in geschrift en witwassen. Naar de mening van de auteur kan daarom worden betwijfeld of het algemeen geformuleerde oriëntatiepunt de rechtspraktijk voldoende houvast biedt. Het type delicten en de feitencomplexen die daaraan ten grondslag (kunnen) liggen verschillen dusdanig veel dat een enkel oriëntatiepunt dat met name kijkt naar het benadelingsbedrag tekortschiet. De uitgangspunten die leiden tot de bepaling van de straf dienen op zijn minst enigszins voorspelbaar te zijn. Een nadere overdenking van de bestaande richtsnoeren voor de sanctietoemeting in financieel-economische context verdient daarom aanbeveling.

Op 11 maart jongstleden is het conceptwetsvoorstel naar aanleiding van de evaluatie Wet OM-afdoening in consultatie gegaan. Dit conceptwetsvoorstel wijzigt de regeling van de buitengerechtelijke afdoening van strafbare feiten op vier onderdelen. Een van die onderdelen betreft de (hoge)transactieregeling. In deze bijdrage worden de belangrijkste door de minister voorgestelde wijzigingen van deze regeling besproken en daarbij enkele (kritische) opmerkingen gemaakt.