Gerechtshof Amsterdam 15 september 2017, ECLI:NL:GHAMS:2017:3860

Gerechtshof ’s-Hertogenbosch 11 september 2017, ECLI:NL:GHSHE:2017:3881

Hoewel de delictsomschrijving van artikel 36, eerste lid (oud), van de Gezondheids- en welzijnswet voor dieren niet het bestanddeel 'opzettelijk' bevat, is dat wel aan de verdachte ten laste gelegd. Het hof is van oordeel dat de verdachte geen (voorwaardelijk) opzet had op de benadeling van de gezondheid van haar paard, omdat zij de aanmerkelijke kans - waarvan zij zich wel bewust was - niet heeft aanvaard. Daarom volgt partiële vrijspraak. De resterende niet-opzettelijke variant van de tenlastelegging wordt wel bewezen verklaard. De verdachte heeft namelijk - in weerwil van de eensluidende adviezen van een drietal dierenartsen - besloten om het paard niet de voorgeschreven en geadviseerde medicatie toe te dienen. Omdat is gebleken dat de verdachte er zeer veel aan gelegen was om het paard goede zorg te bieden, volgt schuldigverklaring zonder oplegging van straf.

Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden 30 augustus 2017, ECLI:NL:GHARL:2017:7586

Verdachte heeft feitelijk leidinggegeven aan twee organisaties die zich bezig hielden met kinderopvang. Voor twee projecten hebben deze bedrijven ongeveer €380.000 subsidie van de overheid verkregen. Daarbij zijn urenstaten die bestemd waren om uren te verantwoorden die aan de gesubsidieerde projecten waren besteed, valselijk opgemaakt. Daarnaast heeft verdachte veel werknemers betrokken bij de fraude omdat deze werknemers al dan niet onder druk valse urenstaten moesten ondertekenen. Dat het ontvangen subsidiebedrag slechts gering is in verhouding tot de totale omzet van de ondernemingen van verdachte doet aan de ernst van de feiten niet af.