Wetsvoorstel verbetering aanpak fraude met identiteitsbewijzen omvat ook bescherming tegen "lookalike fraude"

Er ligt nu een wetsvoorstel in de Kamer over de Verbetering van de aanpak van fraude met identiteitsbewijzen en van de identiteitsvaststelling van verdachten en veroordeelden. Daarin wordt ook lookalikefraude strafbaar gesteld, waarbij iemand het identiteitsbewijs van een ander gebruikt, zonder daaraan wijzigingen aan te brengen.

Het Expertise Centrum Identiteitsfraude en Documenten (ECID) dat gevestigd is op Schiphol, heeft in 2011 vastgesteld dat met ruim 1100 identiteitsbewijzen was gefraudeerd. In ongeveer 25% van de gevallen bleek sprake te zijn van een geheel vals identiteitsbewijs, in ongeveer 21% van de gevallen betrof het fraude met een echt identiteitsbewijs (14% lookalike fraude en circa 7% frauduleus verkregen na het overleggen van een vals of vervalst document) en ongeveer 54% betrof een gedeeltelijk vervalst identiteitsbewijs.

Indien frauduleuze handelingen met andere identiteitsbewijzen dan reisdocumenten onder de werking van artikel 231 Sr worden gebracht, kunnen de volgende frauduleuze handelingen straks wel strafrechtelijk worden bestreden die nu op basis van artikel 225 Sr niet strafrechtelijk kunnen worden aangepakt:

• het gebruiken van het identiteitsbewijs van een ander, zonder daaraan wijzigingen aan te brengen (de zogeheten lookalike fraude),
• het ter beschikking stellen van een aan hem of een ander verstrekt identiteitsbewijs aan een derde om het door deze te doen gebruiken als ware het aan hem verstrekt,
• het culpoos valselijk opmaken of vervalsen van het identiteitsbewijs; artikel 225 Sr vereist opzet ten aanzien van het valselijk opmaken of vervalsen van het identiteitsbewijs («met het oogmerk dat het als echt en onvervalst wordt gebruikt»), en
• in het bezit zijn van een identiteitsbewijs waarvan hij weet of redelijkerwijs moet vermoeden, dat het vals of vervalst is; in artikel 225 Sr is geen culpa, maar opzet vereist ten aanzien van het bezit en is het weten of redelijkerwijs vermoeden, dat het geschrift vals of vervalst is, gekoppeld aan de bestemming van het geschrift tot het opzettelijk gebruik van het valse of vervalste geschrift als ware het echt en onvervalst.

Door de artikelen 440 en 447b Sr tevens van toepassing te verklaren op deze identiteitsbewijzen wordt verder strafbaar:

• het vervaardigen, ontvangen, zich verschaffen, in voorraad hebben, vervoeren, invoeren, doorvoeren of uitvoeren van drukwerken of andere voorwerpen die gelijken op deze identiteitsbewijzen, en
• het niet tijdig inleveren van een identiteitsbewijs door de niet-houder van het bewijs en het door de houder van een identiteitsbewijs niet overeenkomstig de daarvoor geldende wettelijke bepalingen inleveren van het bewijs, voor zover bijzondere wetgeving als de Vreemdelingenwet 2000 en de Wegenverkeerswet 1994 daarin niet voorziet.

Voor meer informatie:

• Wetsvoorstel tot Wijziging van het Wetboek van Strafrecht en de Wegenverkeerswet 1994 in verband met de verbetering van de aanpak van fraude met identiteitsbewijzen en van de identiteitsvaststelling van verdachten en veroordeelden
• Memorie van Toelichting

Instellingsbesluit FIU-Nederland 2013

Met het onderhavige Instellingsbesluit krijgt de Financial Intelligence Unit-Nederland een nieuwe juridische basis waarin de verhoudingen en verantwoordelijkheden ten aanzien van de algemene leiding, de organisatie en het beheer van de FIU-Nederland worden verduidelijkt. Dit Instellingsbesluit dient in samenhang te worden gelezen met de ‘Mandaatregeling Beheer FIU-Nederland 2013’ en het ‘(Onder)Mandaat- besluit Politie beheer-FIU-Nederland 2013’.

Dit nieuwe instellingsbesluit vindt zijn aanleiding in de aanbevelingen van de Financial Action Task Force (FATF) naar aanleiding van de evaluatie van Nederland in 2010 en de inwerkingtreding van de Politiewet 2012. Met alle betrokken partijen is overleg gevoerd en instemming bereikt over positionering zoals neergelegd in dit instellingsbesluit.

• Regeling van de Minister van Veiligheid en Justitie van 16 mei 2013, nr. 382509, houdende instelling van de Financial Intelligence Unit – Nederland (Instellingsbesluit FIU-Nederland 2013)

Wetsvoorstel ingediend ter verduidelijking spelregels nieuwe toezichthouder ACM

De procedures en bevoegdheden van de nieuwe toezichthouder Autoriteit Consument en Markt (ACM) worden gestroomlijnd waardoor ze duidelijker worden voor consumenten en bedrijven. Hierdoor kan de nieuwe toezichthouder efficiënter en effectiever optreden. Minister Kamp van Economische Zaken heeft hiertoe vandaag een wetsvoorstel naar de Tweede Kamer gestuurd.

Verschillende procedures

Nu werkt de ACM nog met een verzameling van verschillende procedures en bevoegdheden van de voormalige toezichthouders Consumentenautoriteit, de Onafhankelijke Post en Telecommunicatie Autoriteit (OPTA) en de Nederlandse Mededingingsautoriteit (NMa).

Waarschuwing voor misstanden voortaan tijdens onderzoek

Consumenten kunnen straks al gedurende een onderzoek van de ACM gewaarschuwd worden over eventuele misstanden. Nu nog moet eerst het hele onderzoek worden afgerond. Ook wordt de periode waarbinnen de waakhond moet besluiten een boete uit te delen voor alle gevallen hetzelfde: 13 weken. Daar zit nu in de wetten waarop de ACM toezicht houdt nog verschil in.

In februari stemde de Eerste Kamer in met de instellingswet waarin onder andere de onafhankelijkheid van de ACM is geregeld. Nu wordt het tweede onderdeel, de stroomlijningswet ingediend. Het wetsvoorstel treedt naar verwachting in 2014 in werking.

Bron: Rijksoverheid

Fraude met kilometerteller strafbaar gesteld

Het wordt strafbaar om te knoeien met kilometertellers. Dit voorstel van minister Schultz (Infrastructuur) krijgt brede steun in de Kamer.

Een hogere verkoopprijs. Het voorkomen van fiscale bijtelling. Een lagere verzekeringspremie. Er zijn diverse redenen om de kilometerstand terug te draaien. Naar schatting is de teller van 5,5% van de voertuigen, ongeveer een half miljoen, gemanipuleerd. Dit frauduleuze gedrag berokkent consumenten, verzekeringsmaatschappijen en de overheid jaarlijks honderden miljoenen schade. Burgers moeten voortaan op de website van de Dienst Wegverkeer (RDW) kunnen nagaan of een kilometerstand betrouwbaar is, antwoordt de minister op een vraag van Elias (VVD).

Garagebedrijven moeten kilometerstand doorgeven

Tot nu toe geven garagebedrijven op vrijwillige basis meterstanden door. In de toekomst worden ze verplicht om de standen regelmatig door te geven aan de RDW. De registratie wordt zo sluitender en daarmee effectiever. PVV'er De Graaf denkt dat dit extra kosten voor garagebedrijven met zich mee zal brengen, bijvoorbeeld voor software. Maar de minister wijst erop dat het bedrijfsleven eerder al is gecompenseerd door het verminderen van de administratieve lasten bij de algemene periodieke keuring.

Wet geldt voorlopig alleen voor personenauto's en bestelwagens

De meeste fraude met kilometertellers vindt plaats met personenauto's en bestelwagens. Vrachtwagens en motorfietsen zullen daarom niet worden gecontroleerd. Bashir (SP) wil laten onderzoeken of het verstandig is om deze voertuigen ook onder de wet te brengen. Dit zal over een aantal jaar worden bezien op basis van de evaluatie, antwoordt Schultz. Ook wordt er volgens haar met andere Europese landen gesproken over de uitwisseling van gegevens. Iets waarvoor PvdA'er De Vries pleit.

De Kamer stemt op 25 april over het wetsvoorstel.

Bron: Tweede Kamer

• Wetsvoorstel
• Memorie van Toelichting

Eerste Kamer akkoord met herziening ten nadele

De Eerste Kamer is vandaag,  met 36 stemmen voor en 35 stemmen tegen, akkoord gegaan met het voorstel tot invoering van herziening ten nadele.

Dit wetsvoorstel voert in het Wetboek van Strafvordering herziening ten nadele van de gewezen verdachten in. Hiermee wordt het mogelijk om onherroepelijke uitspraken van de strafrechter bij ernstige misdrijven ten nadele van de gewezen verdachte te herzien. Herziening ten nadele is alleen op initiatief van het College van procureurs-generaal van het Openbaar Ministerie mogelijk.

Bovendien is opsporingsonderzoek alleen toegestaan wanneer de rechter-commissaris een nader onderzoek in de afgesloten zaak start.

Dit wetsvoorstel is ingediend naar aanleiding van de Schiedamse parkmoord en op aandringen van leden van de Tweede Kamer.

Hoofdlijnen

• Herziening ten nadele van de gewezen verdachte kan plaatsvinden als:

1. na het onherroepelijk worden van de einduitspraak nieuw bewijs aan het licht is gekomen dat het ernstige vermoeden doet rijzen dat de verdachte, als de rechter daarmee bekend zou zijn geweest, zou zijn veroordeeld (novum),
2. er sprake is van één of meer zogenaamde "falsa"; wanneer is vastgesteld dat er sprake was van bijvoorbeeld vals ontlastend bewijsmateriaal en het ernstige vermoeden bestaat dat als de valsheid aan de rechter bekend zou zijn geweest, het onderzoek van de zaak zou hebben geleid tot een veroordeling van de gewezen verdachte;

• Herziening ten nadele op grond van een novum is alleen mogelijk wanneer er sprake is van nieuw technisch bewijs of van een geloofwaardige bekentenis van de gewezen verdachte of diens medeverdachte;
• Er moet sprake zijn van zeer sterk bewijs tegen de gewezen verdachte dat tijdens de berechting van de verdachte niet aan de rechter bekend was;
• Een aanvullende voorwaarde is dat de herziening in elke individuele zaak in het belang is van een goede rechtspleging;
• Herziening ten nadele is in beginsel alleen mogelijk bij misdrijven waarbij het recht tot strafvordering niet verjaart. Het gaat hierbij om de misdrijven waarop een levenslange gevangenisstraf is gesteld en waarbij een dode valt te betreuren en ook bij doodslag en gewelds- en zedendelicten met dodelijke afloop. Op deze hoofdregel bestaat een uitzondering bij bepaalde falsa (procedurele tekortkomingen), bijvoorbeeld bij meineed of een valsheid in geschrifte;
• Verjaarde delicten komen niet in aanmerking voor een herziening ten nadele;
• Het moet gaan om een uitspraak van de strafrechter in Nederland. Een vordering tot herziening ten nadele alleen kan worden ingediend bij een vrijspraak of bij een ontslag van alle rechtsvervolging. Een herziening van de strafmaat ten nadele van de gewezen verdachte is niet mogelijk gemaakt;
• Zolang het onherroepelijke vonnis of arrest niet is vernietigd, is de toepassing van dwangmiddelen slechts heel beperkt toegestaan;
• Resultaten van onderzoek dat niet volgens de wettelijke regels is verricht zijn uitgesloten van het bewijs in de herzieningszaak;
• Indien de herzieningsaanvraag gegrond wordt verklaard, wordt de zaak verwezen naar een rechtbank, met de mogelijkheid van hoger beroep en cassatie.
• Herziening van een eerder al herziene uitspraak is niet mogelijk.

Bron: Eerste Kamer