Rechtbank Midden-Nederland 15 februari 2017, ECLI:NL:RBMNE:2017:692

Voor een veroordeling wegens oplichting is onder meer vereist dat sprake is van het bezigen van een of meer van de in die bepaling aangeduide oplichtingsmiddelen: het aannemen van een valse naam of van een valse hoedanigheid, het gebruik van listige kunstgrepen of het gebruik van een samenweefsel van verdichtsels. Niet iedere vorm van bedrog en niet iedere toerekenbare tekortkoming in civielrechtelijke zin kunnen binnen het bereik van het strafrecht gebracht worden. In niet alle gevallen waarin sprake is van bedrog kan het handelen van verdachte ook worden aangemerkt als oplichting.

Rechtbank Rotterdam 18 januari 2017, ECLI:NL:RBROT:2017:1418

De verdachte rechtspersoon heeft zich schuldig gemaakt aan het valselijk opmaken van meerdere patiëntenkaarten. Op de patiëntenkaarten zijn behandelingen vermeld die in het geheel niet of bij een familielid van de desbetreffende patiënt waren uitgevoerd of er is een andere behandeling vermeld dan de behandeling die daadwerkelijk op die patiënt was uitgevoerd. De verdachte rechtspersoon heeft de behandeling vervolgens gedeclareerd bij de zorgverzekeraars en daar geld voor ontvangen. De verdachte rechtspersoon heeft door haar handelen een administratieve chaos gecreëerd bij diverse zorgverzekeraars, die niet of slechts na tijdrovend onderzoek kan worden hersteld.

Rechtbank Noord-Nederland 17 februari 2017, ECLI:NL:RBNNE:2017:539

Verdachte heeft zich schuldig gemaakt aan het verduisteren van in totaal €95.453,50 door jarenlang telkens geldbedragen, welke hij als penningmeester tegen een geldelijke vergoeding onder zich had, van de bankrekening van slachtoffer1 over te boeken naar zijn eigen bankrekeningen.

Rechtbank Den Haag 14 februari 2017, ECLI:NL:RBDHA:2017:1277

De ontnemingsprocedure vormt niet een op zichzelf staande procedure, maar is een aanhangsel van de strafvervolging en moet worden gezien als een van de aanvankelijke strafvervolging afgesplitste procesgang. Daarom is niet de rechter-commissaris maar de zittingsrechter (ex artikel 316 Sv) bevoegd te beslissen op het verzoek. Tegen een onbevoegd gegeven beslissing van de rechter-commissaris staat geen bezwaar open. Dit leidt ertoe dat de rechtbank bezwaarde niet-ontvankelijk zal verklaren in zijn bezwaar.